Shloka 3
Duryodhana Seeks Droṇa’s Counsel; Imperative to Protect Jayadratha; Pāñcāla Assault on Duryodhana
त॑ चतुर्दशभि: पार्थश्रित्रपुड्खै: शिलाशितै: । अविध्यत् तूर्णमव्यग्रस्ते चा भ्रश्यन्त वर्मणि,तब व्यग्रतारहित अर्जुनने सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए विचित्र पंखवाले चौदह बाणोंद्वारा तुरंत उसे घायल किया; परंतु उनके वे बाण दुर्योधनके कवचपर जाकर फिसल गये
taṁ caturdaśabhiḥ pārthaśitrapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ | avidhyat tūṇam avyagras te ca bhraśyanta varmaṇi ||
قال سنجيا: غيرَ مضطربٍ وسريعًا، ضربه أرجونا بأربعَ عشرةَ سَهْمًا—مَسنونةً بالحجر ومُزدانةً بريشٍ متنوّع. غير أنّ تلك النِّبال، لمّا لامست دِرعَ دوريودhana، انزلقت وسقطت، مُظهِرةً أنّ القوّةَ وحدَها، إن لم تجد موضعَ ضعفٍ، لا تَنفُذُ إلى عدوٍّ مُحكَمِ الدِّفاع في أخلاقِ الحربِ القاسية.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined composure (avyagra) and swift effort, while also implying a battlefield ethic: strength alone may not succeed unless one finds the opponent’s vulnerable point; defence, preparedness, and timing shape outcomes.
Sañjaya narrates that Arjuna rapidly shoots fourteen stone-honed, ornamented-feather arrows at Duryodhana, but they fail to penetrate and instead slip off Duryodhana’s armour.