Shloka 41
भीमसेन-द्रोण-संग्रामः
Bhīmasena and Droṇa: Containment, Advance, and Recognition
ये च ते सिन्धुराजस्य गोप्तार: पावकोपमा: । ते प्राह्ष्पन्त समरे दृष्ट्वा पुत्र॑ं तव प्रभो,प्रभो! सिन्धुराजकी रक्षा करनेवाले जो अग्निके समान तेजस्वी वीर थे, वे आपके पुत्रको समरांगणमें डटा हुआ देख बड़े प्रसन्न हुए
ye ca te sindhurājasya goptāraḥ pāvakopamāḥ | te prāhṛṣyanta samare dṛṣṭvā putraṁ tava prabho ||
قال سانجيا: «وأما حُرّاسُ ملك السِّندهو—محاربون يتّقدون كالنار—فقد امتلأوا فرحًا في ساحة القتال حين رأوا ابنك ثابتًا لا يتزحزح. وكان سرورهم انعكاسًا لثقةٍ وولاءٍ تجددَا وسط الخطر، إذ يلتفّ الحماة حول قائدٍ راسخ في الحرب.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how steadfastness in crisis strengthens collective morale: when a leader stands firm in battle, allies and protectors regain confidence and rally with renewed loyalty and courage.
Sañjaya reports that the fierce defenders assigned to protect the Sindhu king (Jayadratha) become delighted upon seeing Dhṛtarāṣṭra’s son holding his ground in the battlefield, signaling a surge of support and coordination among the Kaurava side.