भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
अपन (_) ] अति्ऑशा<< एकाशीतितमो< ध्याय: सातवें दिनके युद्धमें कौरव-पाण्डव-सेनाओंका मण्डल और वजव्यूह बनाकर भीषण संघर्ष संजय उवाच अथात्मजं तव पुनर्गाज्जियो ध्यानमास्थितम् | अब्रवीद् भरतश्रेष्ठ: सम्प्रहर्षकरं वच:,संजय कहते हैं--महाराज! तदनन्तर आपके पुत्रको चिन्तामें निमग्न देख भरतश्रेष्ठ गंगानन्दन भीष्मने उससे पुनः हर्ष बढ़ानेवाली बात कही--
sañjaya uvāca | atha ātmājaṃ tava punar gāḍhaṃ dhyānam āsthitam | abravīd bharataśreṣṭhaḥ sampraharṣakaraṃ vacaḥ ||
قال سنجيا: ثم إن بهيشما—سيدَ البهاراتا وبهجةَ نهر الغانغا—لما رأى ابنَك مرةً أخرى غارقًا في التفكير العميق، خاطبه بكلماتٍ قصد بها أن يردّ إليه شجاعته ويرفع معنوياته. وفي خضمّ الحرب سعى الشيخ إلى تثبيت قلب وريث الملك، مذكّرًا—ضمناً—بالعزم والواجب (الدارما) وبأن يعمل المرء دون أن تغلبه الهواجس.
संजय उवाच
Even amid crisis, leadership requires steadiness: elders and mentors aim to transform paralyzing worry into purposeful resolve, aligning emotion with one’s perceived duty (kṣātra-dharma) rather than being ruled by anxiety.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Duryodhana is again absorbed in anxious thought; seeing this, Bhishma speaks to him with encouraging words, preparing his mind for the next phase of the battle.