Shloka 27
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तमुत्तमं सर्वधनुर्धराणा- मसक्तकर्मा कपिराजकेतु: । भीष्म महात्माभिववर्ष तूर्ण शरौघजालैविंमलैक्ष भल्लै:,तत्पश्चात् अप्रतिहत पराक्रमवाले महामना कपि-ध्वज अर्जुनने सम्पूर्ण धनुर्धरोंमें श्रेष्ठ भीष्मपर तुरंत ही निर्मल भल्लों तथा बाणसमूहोंकी वर्षा आरम्भ कर दी दीप्यमानमिवादित्यं मत्तवारणविक्रमम् । अपश्यन् पाण्डवास्तत्र धृष्टद्युम्नश्व॒ पार्षत: उस युद्धमें पाण्डवों तथा द्रुपदकुमार धृष्टद्युम्नने मतवाले गजराजके समान पराक्रमी और सूर्यके समान दीप्तिमान् शलपुत्रको आते देखा। वह महान् वेगशाली जलप्रवाह, आकाशसे गिरते हुए सर्प तथा कालकी भेजी हुई मृत्युके समान जान पड़ता था। उसके हाथमें नंगी तलवार थी
tam uttamaṁ sarva-dhanurdharāṇām asakta-karmā kapirāja-ketuḥ | bhīṣmaṁ mahātmābhivavarṣa tūṛṇaṁ śaraugha-jālair vimalaiś ca bhallaiḥ ||
قال سنجيا: ثم إن أرجونا عظيم النفس—أول الرماة جميعًا، لا يكلّ عن الفعل، وحامل الراية الموسومة بسيد القردة—أسرع فصبّ على بهيشما النبيل وابلًا من السهام الصافية الحادة، وشباكًا كثيفة من مطر السهام. ويبرز المشهد أخلاق حرب الكشاتريا القاسية: فحتى الشيخ الأجلّ يُلاقى بكامل القوة القتالية حين يُظن أن الدارما على المحك؛ وتتحول براعة السلاح إلى هجوم منضبط تؤديه الواجبات لا الأحقاد الشخصية.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its harshest form: when a righteous cause is believed to be at stake, even revered elders like Bhīṣma must be opposed without hesitation, yet the action is framed as disciplined duty (asakta-karmā) rather than personal malice.
Sañjaya reports that Arjuna, marked by Hanumān on his banner and famed as the best of archers, rapidly unleashes a heavy, tightly packed shower of arrows—including sharp bhalla-shafts—upon Bhīṣma in the thick of the Kurukṣetra battle.