Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
ततः शैक्यायसी गुर्वी प्रगृह्दा बलवान् गदाम् । भीमसेनस्ततस्तूर्ण पुप्लुवे मनुजर्षभ,नरश्रेष्ठ तब बलवान भीमसेन पूर्णतः लोहेके सारतत्त्व (फौलाद)-की बनी हुई भारी गदा हाथमें लेकर तुरंत उस रथसे कूद पड़े
tataḥ śaikyāyasī gurvī pragṛhya balavān gadām | bhīmasenas tataḥ tūrṇaṁ pupluve manujarṣabha ||
قال سنجيا: ثم إن بهيماسينا الجبار، وقد قبض على صولجان ثقيل مصنوع من حديد صلب، قفز سريعًا من العربة—كالثور بين الرجال—مستعدًا لأن يدفع القتال بقوته هو. وتُبرز هذه اللحظة عزيمة المحارب: ففي أتون الحرب يختار المواجهة المباشرة، حاملًا ثقل سلاحه وثقل مسؤوليته معًا.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya resolve and accountability in battle: a warrior does not hesitate when duty calls, but commits fully—symbolized by Bhīma firmly taking up a heavy weapon and entering direct combat.
Sañjaya reports that Bhīmasena grasps a heavy iron mace and quickly leaps down from the chariot, signaling an immediate move to close-quarters fighting.