Viśvarūpa-darśana (The Vision of the Universal Form) — महायोगेश्वरस्य विश्वरूपदर्शनम्
यथा55काशस्थितो नित्यं वायु: सर्वत्रगो महान् । तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय,जैसे आकाशसे उत्पन्न सर्वत्र विचरनेवाला महान् वायु सदा आकाशमें ही स्थित है, वैसे ही मेरे संकल्पद्वारा उत्पन्न होनेसे सम्पूर्ण भूत मुझमें स्थित हैं, ऐसा जानः
yathākāśa-sthito nityaṃ vāyuḥ sarvatrago mahān | tathā sarvāṇi bhūtāni mat-sthānīty upadhāraya ||
كما أن الريح العظيمة، تجول في كل مكان، وهي على الدوام قائمةٌ في الفضاء، كذلك فاعلم أن جميع الكائنات—وإن بدت تعمل وتتحرّك على وجوه لا تُحصى—إنما تقيم فيَّ. تُعلِّم هذه الصورة أن حركة العالم لا تنفصل عن الأساس الإلهي للوجود؛ فكل موجود مسنودٌ ومحتوى في العليّ، حتى في خضمّ اضطراب الحرب وحسم القرار الأخلاقي.
अजुन उवाच
All beings and all movement remain within the Supreme reality, just as wind—though it travels everywhere—never leaves space. The verse emphasizes dependence: the world’s activity is not independent of its divine support.
In the Bhīṣma Parva’s Bhagavadgītā discourse, Kṛṣṇa explains His all-pervading nature to Arjuna using a vivid analogy from nature, guiding Arjuna toward steadiness of understanding amid the impending battle.