Shloka 21
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्य: शुचिर्न॑प:,विपरीतकश्न मे शत्रुर्नियम्यश्न भवेन्नर: । राजा युधिष्ठिर बड़े दयालु थे। वे सदा प्रसन्न रहकर अपने भाइयों और मन्त्रियोंसे कहा करते थे कि “ये राजा धृतराष्ट्र मेरे और आपलोगोंके माननीय हैं। जो इनकी आज्ञाके अधीन रहता है, वही मेरा सुहृद् है। विपरीत आचरण करनेवाला मेरा शत्रु है। वह मेरे दण्डका भागी होगा
sadā ca prātar utthāya kṛtajapyaḥ śucir nṛpaḥ | viparīta-kṛc ca me śatrur niyamyaś ca bhaven naraḥ ||
قال فايشَمبايانا: «ينبغي للملك أن ينهض دائمًا في الصباح الباكر، وأن يبقى طاهرًا، وأن يتمّ تلاواته المقرّرة. ومن خالف السلوك القويم صار عدوي؛ وأما من عاش تحت الانضباط والطاعة فهو من أهل الودّ عندي». وفي هذا السياق كان يودهيشثيرا، المشهور بالرحمة، يذكّر إخوته ووزراءه مرارًا بأن دريتاراشترا جدير بالتوقير؛ فمن اتبع أوامره عُدَّ صديقًا ليودهيشثيرا، ومن عارضها عومل كمذنب مستحق للعقوبة.
वैशम्पायन उवाच