Shloka 20
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
तेन तस्याभवत् प्रीतो वृत्तेन स नराधिप:,विपरीतकश्न मे शत्रुर्नियम्यश्न भवेन्नर: । राजा युधिष्ठिर बड़े दयालु थे। वे सदा प्रसन्न रहकर अपने भाइयों और मन्त्रियोंसे कहा करते थे कि “ये राजा धृतराष्ट्र मेरे और आपलोगोंके माननीय हैं। जो इनकी आज्ञाके अधीन रहता है, वही मेरा सुहृद् है। विपरीत आचरण करनेवाला मेरा शत्रु है। वह मेरे दण्डका भागी होगा
tena tasyābhavat prīto vṛttena sa narādhipaḥ | viparītaś ca me śatrur niyamyaś ca bhaven naraḥ ||
وبمثل هذا السلوك رضي ذلك الملك. وكان يودهيشثيرا، لطيف الطبع، يظلّ بشوشًا ويقول لإخوته ووزرائه: «إن الملك دريتاراشترا جدير بالإجلال عندي وعندكم جميعًا. فمن عاش مطيعًا لأمره فهو من أهل الودّ عندي؛ ومن خالف فهو عدوي وسينال عقابي».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler should uphold dharma through respectful governance: honoring elders and legitimate authority, rewarding loyal obedience, and restraining those who act in defiance of rightful command.
Vaiśampāyana describes how Yudhiṣṭhira’s steady, respectful conduct pleased the king, and how Yudhiṣṭhira instructed his brothers and ministers to treat Dhṛtarāṣṭra as venerable—counting obedience to him as friendship and opposition as enmity deserving discipline.