Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
लक्षणानि स्वरा: स्तोभा निरुक्तं सुरपद्धक्तय: । ओड्कारकश्नावसन्नेत्रे निग्रहप्रग्रहौ तथा
lakṣaṇāni svarāḥ stobhā niruktaṃ surapaddhaktayaḥ | oḍkārakaśnāvasa-nnetre nigraha-pragrahau tathā | vedāṅge lakṣaṇam, udātta-ādi svara, stotra, nirukta, surapaṅkti, oṃkāra tathā yajñasya netra-svarūpau pragraha-nigrahau api tasmin sthāne sthitāḥ
قال فاسيشثا: «كان حاضرًا هناك ما يقوم عليه الفيدا من علومٍ وعناصر: علامات النطق والتنغيم، وأناشيد الطقس مع لوازمها، وعلم الاشتقاق وبيان الألفاظ؛ وتسلسل التراتيل الإلهية المقدّس؛ والمقطع “أوم”؛ وكذلك “الكفّ” و“الإطلاق” اللذان هما كعيني القربان. في ذلك الموضع استقرّت عدّة النظام الفيدي كاملةً قائمةً.»
वसिष्ठ उवाच
The verse highlights that dharma in the Vedic sense is sustained by disciplined transmission—correct accents, regulated chanting, interpretive science (nirukta), and the sanctifying presence of Oṃ. Ethical order is linked to precision and restraint in sacred practice.
Vasiṣṭha describes a setting where the full ‘Vedic apparatus’ is present—technical features of recitation and ritual (accents, stobhas, nirukta, Oṃ, and the regulating principles of nigraha and pragraha), portraying the place as established in Vedic order and sacrificial propriety.