Shloka 37
आदि पर्व — अध्याय ८३: ययाति-इन्द्र-संवादः तथा अष्टक-प्रश्नः
Yayāti–Indra Dialogue and Aṣṭaka’s Inquiry
वैशम्पायन उवाच क्रुद्धनोशनसा शप्तो ययातिनहुषस्तदा । पूर्व वय: परित्यज्य जरां सद्योडन्वपद्यत,वैशम्पायनजी कहते हैं--क्रोधमें भरे हुए शुक्राचार्यके शाप देनेपर नहुषपुत्र राजा ययाति उसी समय पूर्वावस्था (यौवन)-का परित्याग करके तत्काल बूढ़े हो गये
vaiśampāyana uvāca
kruddhanośanasā śapto yayātir nahuṣas tadā |
pūrvaṃ vayaḥ parityajya jarāṃ sadyo ’nvapadyata ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: لما أطلق الحكيم أُشَنَس (شُكْرَاتشارْيَة)، وقد اشتعل غضبًا، لعنته، فإن الملك يَياَتي ابن نَهُوشَة في تلك اللحظة بعينها ترك فتوة شبابه، وسقط حالًا في الشيخوخة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that unethical conduct can invite immediate and irreversible consequences, especially when it provokes the justified anger of a spiritually powerful teacher; moral order (dharma) asserts itself through the potency of truth and curse.
Vaiśampāyana narrates that Śukrācārya (Uśanas), angered, curses King Yayāti, and as a direct result Yayāti instantly loses his youth and is overtaken by old age.