Shloka 29
Ādi-parva, Adhyāya 73: Devayānī–Śarmiṣṭhā Dispute, Confinement in the Well, and Yayāti’s Rescue
महात्मा जनिता लोके पुत्रस्तव महाबल: | य इमां सागरापाज़ीं कृत्स्नां भोक्ष्यति मेदिनीम्,“शकुन्तले! महामना दुष्यन्त धर्मात्मा और श्रेष्ठ पुरुष हैं। वे तुम्हें चाहते थे। तुमने योग्य पतिके साथ सम्बन्ध स्थापित किया है; इसलिये लोकमें तुम्हारे गर्भसे एक महाबली और महात्मा पुत्र उत्पन्न होगा, जो समुद्रसे घिरी हुई इस समूची पृथ्वीका उपभोग करेगा
vaiśampāyana uvāca |
mahātmā janitā loke putras tava mahābalaḥ |
ya imāṃ sāgarāpāzīṃ kṛtsnāṃ bhokṣyati medinīm ||
قال فايشامبايانا: «سيولد لكِ ابنٌ عظيم الروح شديد القوة، ويغدو مشهورًا في العالم—هو الذي سيحكم هذه الأرض كلّها ويهنأ بها، وهي محاطةٌ بالمحيط.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames righteous union and rightful lineage as sources of social order: from a legitimate, dharmic relationship arises a ruler whose strength and virtue enable the protection and governance of the whole realm.
In the Śakuntalā–Duṣyanta episode, the narrator reports a prophetic assurance: Śakuntalā will bear a renowned, powerful son destined to rule the entire earth, emphasizing his future sovereignty and fame.