Shloka 28
Ādi-parva, Adhyāya 73: Devayānī–Śarmiṣṭhā Dispute, Confinement in the Well, and Yayāti’s Rescue
धर्मात्मा च महात्मा च दुष्यन्तः पुरुषोत्तम: । अध्यगच्छ: पतिं यत् त्वं भजमानं शकुन्तले,“शकुन्तले! महामना दुष्यन्त धर्मात्मा और श्रेष्ठ पुरुष हैं। वे तुम्हें चाहते थे। तुमने योग्य पतिके साथ सम्बन्ध स्थापित किया है; इसलिये लोकमें तुम्हारे गर्भसे एक महाबली और महात्मा पुत्र उत्पन्न होगा, जो समुद्रसे घिरी हुई इस समूची पृथ्वीका उपभोग करेगा
dharmātmā ca mahātmā ca duṣyantaḥ puruṣottamaḥ | adhyagacchaḥ patiṁ yat tvaṁ bhajamānaṁ śakuntale ||
قال فايشامبايانا: «إنّ دوشيانتا ذو نفسٍ قائمةٍ على الدharma وذو روحٍ عظيمة، وهو من خيرة الرجال. ولأنكِ يا شكونتلا قد نلتِه زوجًا—وهو الذي كان مخلصًا لكِ—فقد دخلتِ في اتحادٍ مع قرينٍ جدير. لذلك سيولد من رحمكِ ابنٌ شديد البأس رفيع المنزلة، وسيحكم هذه الأرض كلّها ويهنأ بها، وهي محاطةٌ بالمحيط.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A union aligned with dharma—choosing a worthy, righteous partner and honoring marital commitment—becomes the ground for social stability and future greatness; personal virtue in rulers is presented as the seed of legitimate sovereignty.
Vaiśampāyana praises King Duṣyanta’s virtue and affirms Śakuntalā’s choice of him as husband, then foretells that she will bear a powerful son destined to rule the whole earth.