Shloka 22
वंशानुकीर्तनम् — Genealogical Recitation from Dakṣa to Yayāti and the Establishment of the Paurava Line
नैकपक्षिगणाकीर्णा तपोवनमनोरमाम् | तत्र व्यालमृगान् सौम्यान् पश्यन् प्रीतिमवाप सः,मालिनीमें अनेक प्रकारके जलपक्षी निवास करते थे तथा तटवर्ती तपोवनके कारण उसकी मनोहरता और बढ़ गयी थी। वहाँ विषधर सर्प और हिंसक वनजन्तु भी सौम्यभाव (हिंसाशून्य कोमलवृत्ति)-से रहते थे। यह सब देखकर राजाको बड़ी प्रसन्नता हुई
naikapakṣigaṇākīrṇā tapovanamanoramām | tatra vyālamṛgān saumyān paśyan prītim avāpa saḥ ||
وكان ذلك الموضع غاصًّا بأسرابٍ كثيرة من طيور الماء، وزادته غاباتُ النسك (تَپو-ڤانا) على الضفاف بهاءً وسحرًا. وهناك، حتى الأفاعي السامّة والوحوش الضارية كانت تعيش بطبعٍ وديعٍ لا عنف فيه. فلما رأى الملك ذلك امتلأ سرورًا عظيمًا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A true tapovana (ascetic sanctuary) radiates dharmic restraint: its atmosphere of tapas and non-violence pacifies even creatures normally feared, illustrating how ethical discipline can harmonize the natural world.
Vaiśampāyana describes a beautiful riverside hermitage-forest crowded with birds; the king observes that even serpents and wild animals behave gently there, and he feels deep happiness at this auspicious sight.