Shloka 21
वंशानुकीर्तनम् — Genealogical Recitation from Dakṣa to Yayāti and the Establishment of the Paurava Line
महाकच्छैर्बृहद्धिश्व विभ्राजितमतीव च । मालिनीमभितो राजन् नदीं पुण्यां सुखोदकाम्,बड़े-बड़े तूनके वृक्षोंसे उस आश्रमकी शोभा बहुत बढ़ गयी थी। राजन! बीचमें पुण्यसलिला मालिनी नदी बहती थी, जिसका जल बड़ा ही सुखद एवं स्वादिष्ट था। उसके दोनों तटोंपर वह आश्रम फैला हुआ था
mahākacchair bṛhaddhiśva vibhrājitam atīva ca | mālinīm abhito rājan nadīṁ puṇyāṁ sukhodakām ||
قال فايشَمبايانا: «أيها الملك، كان ذلك الأشرم يلمع بجمالٍ فائق، مزدانًا بأجمةٍ عظيمة وأشجارٍ باسقة. وفي وسطه كانت تجري النهر المقدّس ماليني، ومياهها باردة لذيذة مُنعِشة؛ وكان الآشرم ممتدًّا على ضفّتَيها كلتيهما».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of the āśrama: a pure, serene environment supported by sacred waters and abundant nature, suggesting that outer cleanliness and harmony with the landscape nurture inner discipline and spiritual practice.
Vaiśampāyana describes the setting of an āśrama to the king: it is beautified by dense groves and tall trees, and the holy Mālinī river flows through it with pleasant water, with the hermitage extending along both banks.