Shloka 10
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
अड्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् । पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुन:,पहले उन्होंने उसमेंसे अंकुर निकाला, फिर उसे दो पत्तेका कर दिया। इसी प्रकार क्रमश: पल्लव, शाखा और प्रशाखाओंसे युक्त उस महान् वृक्षको पुनः पूर्ववत् खड़ा कर दिया
aṅkuraṃ kṛtavāṃs tatra tataḥ parṇadvayānvitam | palāśinaṃ śākhinaṃ ca tathā viṭapinaṃ punaḥ ||
قال كاشيابا: «هناك أظهر برعمًا غضًّا؛ ثم ألبسه ورقتين. وعلى نسقٍ مرتب أعاده كما كان—أولًا بأوراقٍ طرية، ثم بأغصان، ثم بتفرعاتٍ ممتدة—حتى قامَت الشجرة العظيمة كما كانت من قبل.»
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, step-by-step restoration: power (tapas/skill) is shown not as chaos but as ordered creation, implying that true mastery aligns with natural sequence and restraint.
Kaśyapa describes a marvel in which a tree is re-established progressively—first a sprout appears, then two leaves, then fuller foliage, branches, and spreading offshoots—until it stands restored as before.