Shloka 7
Takṣaka’s agency, Parīkṣit’s rites, and Janamejaya’s enthronement (वैयासिक परम्परा-प्रसङ्गः)
सौतिरु्वाच संदिश्य पन्नगान् सर्वान् वासुकि: सुसमाहित: । स्वसारसमुद्यम्य तदा जरत्कारुमृषिं प्रति,उग्रश्रवाजी बोले--नागराज वासुकिने एकाग्रचित्त हो खूब सोच-समझकर सब सर्पोंको यह संदेश दे दिया--“मुझे अपनी बहिनका विवाह जरत्कारु मुनिके साथ करना है!
Sautir uvāca—saṃdiśya pannagān sarvān Vāsukiḥ susamāhitaḥ | svasāraṃ samudyamya tadā Jaratkārum ṛṣiṃ prati ||
قال أُغراشْرَفَس (سوتي): بعدما أبلغ رسالته إلى جميع الأفاعي عن رويةٍ وتدبّر، كان فاسُكي، سيد الناگا، ثابتَ الجَنانِ جامعَ الفكر، فعزم أن يقدّم أخته نفسها زواجًا، ومضى قاصدًا الحكيم جاراتكارُو (Jaratkāru).
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights deliberate, disciplined action in service of dharma and communal good: Vāsuki acts with composure (susamāhitaḥ), consults and informs his community, and pursues a lawful alliance (marriage) as a means to avert danger and secure welfare.
Sauti narrates that Vāsuki, after conveying instructions to all the Nāgas, decides to give his sister in marriage and goes to the sage Jaratkāru—setting up the pivotal union that will affect the fate of the serpent race.