Shloka 2
आदि पर्व (अध्याय 26) — गरुडस्य वालखिल्य-रक्षणम्, कश्यपोपदेशः, देवोत्पात-प्रसङ्गः
मेघानाज्ञापयामास वर्षध्वममृतं शुभम् । ते मेघा मुमुचुस्तोयं प्रभूतं विद्युदुज्ज्वला:,साथ ही मेघोंको आज्ञा दी--'तुम सब शीतल जलकी वर्षा करो।” आज्ञा पाकर बिजलियोंसे प्रकाशित होनेवाले उन मेघोंने प्रचुर जलकी वृष्टि की
meghān ājñāpayāmāsa varṣadhvam amṛtaṃ śubham | te meghā mumucus toyaṃ prabhūtaṃ vidyud-ujjvalāḥ ||
وأمر الجدُّ الأعلى (Grandsire) السُّحُبَ قائلاً: «أمطِروا مطرًا مباركًا، كأنه أَمْرِتَا (amṛta)». فامتثلت السحبُ لأمره، وهي تتلألأ بومضات البرق، فأفرغت ماءً غزيرًا. ويُبرز هذا المشهدُ سلطانَ الشيخ الأخلاقي، إذ تُعيد كلمتُه التوازنَ والعافيةَ عبر طبيعةٍ مُحسِنةٍ مُنعِمة.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the auspicious power of rightful authority and elder wisdom: when exercised for welfare, command aligns nature itself toward protection and nourishment, symbolized by life-giving rain.
Pitāmaha issues an order to the clouds to rain beneficial, nectar-like water; the lightning-bright clouds comply and pour down abundant rain.