Shloka 18
Varuṇa’s Bestowal of the Gāṇḍīva and the Arming of Kṛṣṇa–Arjuna
Khāṇḍava Prelude
तत्राशु पुरुषव्याप्र: पाण्डवेयो धनंजय: । मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशय:,“वहाँ पुरुषोंमें श्रेष्ठ शुद्धात्मा पाण्डुकुमार धनंजय शीघ्र ही पहुँचकर तुम्हें इस दुःखसे छुड़ायेंगे, इसमें संशय नहीं है।' वीर अर्जुन! नारदजीका यह वचन सुनकर हम सब सखियाँ यहीं चली आयीं। अनध! आज सचमुच ही आपने मुझे उस शापसे मुक्त कर दिया
tatrāśu puruṣavyāpraḥ pāṇḍaveyo dhanaṃjayaḥ | mokṣayiṣyati śuddhātmā duḥkhād asmān na saṃśayaḥ ||
«هناك، من غير إبطاء، سيأتي دهننْجَيا أرجونا—الباندفي، أسبق الرجال وأطهرهم روحًا—ويُخلِّصنا من هذا الحزن؛ لا ريب في ذلك». ويُظهر المتكلم يقينًا راسخًا بأن قوة أرجونا القائمة على الدharma ستضع حدًّا لمعاناتهم، مقدِّمًا إيّاه كفاعل خلاصٍ أخلاقي لا كمحاربٍ فحسب.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights trust in a dharmic protector: a pure-minded hero is expected to act swiftly to relieve others’ suffering. Ethical emphasis falls on timely intervention, moral purity (śuddhātmā), and the duty to rescue the distressed.
A brāhmaṇa speaker reassures others that Arjuna (Dhanaṃjaya), the foremost Pāṇḍava, will soon arrive and free them from their present sorrow, asserting this outcome as certain.