Previous Verse
Next Verse

Shloka 19

Varuṇa’s Bestowal of the Gāṇḍīva and the Arming of Kṛṣṇa–Arjuna

Khāṇḍava Prelude

तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमिहागता: । तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयानघ,“वहाँ पुरुषोंमें श्रेष्ठ शुद्धात्मा पाण्डुकुमार धनंजय शीघ्र ही पहुँचकर तुम्हें इस दुःखसे छुड़ायेंगे, इसमें संशय नहीं है।' वीर अर्जुन! नारदजीका यह वचन सुनकर हम सब सखियाँ यहीं चली आयीं। अनध! आज सचमुच ही आपने मुझे उस शापसे मुक्त कर दिया

tasya sarvā vayaṃ vīra śrutvā vākyam ihāgatāḥ | tad idaṃ satyam evādya mokṣitāhaṃ tvayānagha ||

أيها البطل، لما سمعنا قوله جئنا جميعًا إلى هنا. واليوم قد تبيّن صدق ذلك القول حقًّا: يا من لا إثم عليه، لقد أطلقتني حقًّا من تلك اللعنة.

{'tasya''of him
{'tasya':
his', 'sarvāḥ''all (feminine plural)', 'vayam': 'we', 'vīra': 'O hero
his', 'sarvāḥ':
brave one (vocative)', 'śrutvā''having heard', 'vākyam': 'speech
brave one (vocative)', 'śrutvā':
utterance', 'iha''here', 'āgatāḥ': 'have come
utterance', 'iha':
arrived', 'tat''that', 'idam': 'this', 'satyam': 'true
arrived', 'tat':
truth', 'eva''indeed
truth', 'eva':
certainly', 'adya''today
certainly', 'adya':
now', 'mokṣitā''freed
now', 'mokṣitā':
released (feminine singular)', 'aham''I', 'tvayā': 'by you', 'anagha': 'O blameless one
released (feminine singular)', 'aham':

ब्राह्मण उवाच

ब्राह्मण (speaker)
वीर (addressed hero)
अनघ (addressed blameless one)