Shloka 4
द्रौपदी-स्वयंवर-प्रारम्भः
Commencement of Draupadī’s Svayaṃvara
अकामयतृ त॑ याज्यार्थे विश्वामित्र: प्रतापवान् । स तु राजा महात्मानं॑ वासिष्ठमृषिसत्तमम्,प्रतापी विश्वामित्र उन्हें अपना यजमान बनाना चाहते थे। राजा कल्माषपाद युद्धमें कभी पराजित नहीं होते थे। उस दिन वे भूख-प्याससे पीड़ित थे और ऐसे तंग रास्तेपर आ पहुँचे थे, जहाँ एक ही आदमी आ-जा सकता था। वहाँ आनेपर उन्होंने देखा, सामनेकी ओससे मुनिश्रेष्ठ महामना वसिष्ठकुमार आ रहे हैं
akāmayata taṁ yājyārthe viśvāmitraḥ pratāpavān | sa tu rājā mahātmānaṁ vāsiṣṭham ṛṣisattamam |
أرادَ فيشواميترا الجبّار أن يتّخذه يَجَمانًا ليقيمَ به يَجْنًا. غير أنّ الملكَ—عظيمَ الهمة—تقدّم إلى فاسيشثا الجليل، سيّدَ الحكماء وأفضلَ الرُّشّاد. ويُبرز هذا المشهدُ توتّرًا بين سلطانِ المُلك وسلطانِ الزهد: فالرغبةُ في نيلِ الشرعيةِ الطقسية تصبح بذرةَ خصومة، وتثير أسئلةً عن الرعايةِ المستحقّة، وضبطِ النفس، واحترامِ الأسبقيةِ الروحية.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
Ritual and social authority are not secured merely by power; dharma requires honoring rightful spiritual precedence and exercising restraint in seeking religious legitimacy.
Viśvāmitra seeks to secure a priestly role for sacrificial purposes, while the king turns toward Vasiṣṭha, the foremost sage—setting up a conflict over who holds legitimate ritual authority.