Adi Parva Adhyaya 131 Shloka 47 - Mahabharata | Arabic | Vedapath

Vyasa

←Previous VerseNext Verse→

Shloka 47

Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)

Devanagari script

मम भोगाश्च वित्त च त्वदधीनं सुखानि च । एवमुक्‍्त्वाथ वबच्राज कृतास्त्र: पूजितो मया,“तात! जब पांचालनरेश मुझे राज्यपर अभिषिक्त करेंगे, उस समय मेरा राज्य तुम्हारे उपभोगमें आयेगा। सखे! मैं सत्यकी सौगंध खाकर कहता हूँ--मेरे भोग, वैभव और सुख सब तुम्हारे अधीन होंगे।' यों कहकर वे अस्त्रविद्यामें निपुण हो मुझसे सम्मानित होकर अपने देशको लौट गये

Transliteration

mama bhogāś ca vittaṃ ca tvad-adhīnaṃ sukhāni ca | evam uktvātha vacaḥ rāja kṛtāstraḥ pūjito mayā |

Translation

قال فايشَمبايانا: «إن متاعي وثروتي، وراحتي أيضًا، كلها تحت سلطانك.» ثم بعد أن قال ذلك، كان الأمير قد اكتمل تدريبه على استعمال السلاح، فكرّمته، ثم عاد إلى بلاده.

Word by Word

ममof me / my

भोगाःenjoyments

चand

वित्तम्wealth

चand

त्वत्of you / your

अधीनम्dependent (on), under control

सुखानिpleasures / comforts

चand

एवम्thus

उक्त्वाhaving said

अथthen

वबच्राजVabacraja (proper name; reading uncertain)

कृतdone / made / accomplished

अस्त्रःweapon; (here) one who has mastered weapons

पूजितःhonored / worshipped

मयाby me

Speaker

वैशम्पायन उवाच

Characters & Entities

Vaiśampāyana

rāja (the prince/royal disciple)

astravidyā (weapon-science)

Pañcāla (implied in the accompanying prose context: Pañcālanareśa)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes