Shloka 16
पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
न जिजीविषुवत् किंचिन्न मुमूर्षवदाचरन् । जीवितं मरणं चैव नाभिनन्दन् न च द्विषन्,एक आदमी बसूलेसे मेरी एक बाँह काटता हो और दूसरा मेरी दूसरी बाँहपर चन्दन छिड़कता हो तो उन दोनोंमेंसे एकके अकल्याणका और दूसरेके कल्याणका चिन्तन नहीं करूँगा। जीने अथवा मरनेकी इच्छावाले मनुष्य जैसी चेष्टाएँ करते हैं, वैसी कोई चेष्टा मैं नहीं करूँगा। न जीवनका अभिनन्दन करूँगा, न मृत्युसे द्वेष
na jijīviṣuvat kiñcin na mumūrṣuvad ācaran | jīvitaṃ maraṇaṃ caiva nābhinandan na ca dviṣan |
قال فايشَمبايانا: «لن أسلك مسلك من يتشبّث بالحياة، ولا مسلك من يتمنّى الموت. لا أرحّب بالحياة ولا أبغض الموت. وحتى لو قطع رجلٌ إحدى ذراعي بفأس بينما طيّب آخر ذراعي الأخرى بعجينة الصندل، فلن أتمنى السوء للأول ولا الخير للثاني.»
वैशम्पायन उवाच