Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 6
Kriyā-yoga, the Virāṭ-Puruṣa Mapping, and the Sun-God’s Monthly Expansions
एतद् वै पौरुषं रूपं भू: पादौ द्यौ: शिरो नभ: । नाभि: सूर्योऽक्षिणी नासे वायु: कर्णौ दिश: प्रभो: ॥ ६ ॥ प्रजापति: प्रजननमपानो मृत्युरीशितु: । तद्बाहवो लोकपाला मनश्चन्द्रो भ्रुवौ यम: ॥ ७ ॥ लज्जोत्तरोऽधरो लोभो दन्ता ज्योत्स्ना स्मयो भ्रम: । रोमाणि भूरुहा भूम्नो मेघा: पुरुषमूर्धजा: ॥ ८ ॥
etad vai pauruṣaṁ rūpaṁ bhūḥ pādau dyauḥ śiro nabhaḥ nābhiḥ sūryo ’kṣiṇī nāse vāyuḥ karṇau diśaḥ prabhoḥ
هذه هي صورة البُرُوشا الكونية للربّ: الأرض قدماه، والسموات رأسه، والفضاء سرّته؛ الشمس عيناه، والريح منخراه، والجهات أذناه. براجابتي عضو التناسل، وأپانا (الموت) مخرجه؛ حماة العوالم أذرعه، والقمر ذهنه، ويَما حاجباه. الحياء شفته السفلى، والطمع شفته العليا؛ ضياء القمر أسنانه، والوهم ابتسامته؛ الأشجار شعر جسده، والسحب شعر رأسه.
Various aspects of material creation, such as the earth, the sun and the trees, are sustained by various limbs of the universal body of the Lord. Thus they are considered nondifferent from Him, as described in this verse, which is meant for meditation.