Adhyaya 8

Verse 1

ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रेषित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विरथ इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः आह्वयामास इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ अष्टमो ऽध्यायः श्रीरामावतारकथनं नारद उवाच रामः पम्पासरो गत्वा शोचन् स शर्वरीं ततः हनूमता स सुग्रीवं नीतो मित्रञ्चकार ह

قال نارادا: إنّ راما قصد بحيرة بَمْبا وقضى الليل حزينًا. ثم بعد ذلك، قاده هانومان إلى سُغْرِيفا فعقد معه صداقةً وميثاقًا.

Verse 2

सप्त तालान् विनिर्भिद्य शरेणैकेन पश्यतः पादेन दुन्दुभेः कायञ् चिक्षेप दशयोजनं

وأمام الناظرين، نفذ بسهمٍ واحدٍ خلال سبع نخلاتٍ من طراز «تالا»؛ وبقدمه قذف جسد دُندُبهي مسافةَ عشرِ يوجَنات.

Verse 3

तद्रिपुं बालिनं हत्वा भ्रातरं वैरकारिणम् किष्किन्धां कपिराज्यञ्च रुमान्तारां समर्पयत्

وبعد أن قتل ذلك العدوّ فَالين—الأخ الذي صار سببًا للعداوة—سلّم راما كِشْكِنْدها وسيادة مملكة الفانارا (القردة) إلى رومانْتارا.

Verse 4

ऋष्यमूके हरीशाय किष्किन्धेशो ऽब्रवीत्स च सीतां त्वं प्राश्यसे यद्वत् तथा राम करोमि ते

على جبل رِشيَمُوكَة تكلّم سيدُ كِشْكِنْدها إلى هَرِيشا (راما) قائلاً: «كما أنك ستستعيد سيتا، كذلك يا راما سأعمل لأجلك (أي سأعينك على قدر ذلك)».

Verse 5

तच् छ्रुत्वा माल्यवत्पृष्ठे चातुर्मास्यं चकार सः किष्किन्धायाञ्च सुग्रीवो यदा नायाति दर्शनं

فلما سمع ذلك أقام على سفوح مَالْيَفَت، وأدّى نذرَ «تشاتورماسيا» (أربعة أشهر)، لأن سُغْرِيفا في كِشْكِنْدها لم يأتِ للمثول بين يديه.

Verse 6

तदाब्रवीत्तं रामोक्तं लक्ष्मणो व्रज राघवम् न स सङ्कुचितः पन्था येन बाली हतो गतः

ثم قال لكشمانا له، امتثالاً لقول راما: «اذهب إلى راغهافا (راما). فذلك الطريق غيرُ ضيّق؛ إنه الطريق نفسه الذي سلكه فالي ثم قُتل فيه».

Verse 7

समये तिष्ठ सुग्रीव मा बालिपथमन्वगाः सुग्रीव आह संसक्तो गतं कालं न बुद्धवान्

«الزمْ الوقتَ اللائق يا سُغْرِيفا، ولا تتبع طريقَ فالي.» فأجاب سُغْرِيفا: «كنتُ مشغولاً متعلّقاً بالمُلهيات، فلم أدرك أن الزمن قد مضى».

Verse 8

इत्युक्त्वा स गतो रामं नत्वोवाच हरीश्वरः आनीता वानराः सर्वे सीतायाश् च गवेषणे

وبعد أن قال ذلك مضى إلى راما؛ فانحنى ساجداً وقال هَرِيشْفَرا: «لقد جُمِعَتْ جميعُ قبائل الفانارا للبحث عن سيتا».

Verse 9

आनरेन्द्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अब्रवीत्तत् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्राप्स्यसि यथा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुग्रीवमाह सङ्क्रुद्ध इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः सुग्रीव ऋद्धिसंसक्त इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः त्वन्मतात् प्रेषयिष्यामि विचिन्वन्तु च जानकीम् पूर्वादौ मासमायान्तु मासादूर्ध्वं निहन्मि तान्

«اتباعًا لمشورتك سأُرسل فرقَ التفتيش؛ فليبحثوا عن جانكي. ليعودوا في غضون شهر، بدءًا من جهة الشرق ثم سائر الجهات؛ فإن تجاوزوا الشهر قتلتُهم.»

Verse 10

इत्युक्ता वानराः पूर्व- पश्चिमोत्तरमार्गगाः जग्मू रामं ससुग्रीवम् अपश्यन्तस् तु जानकीम्

فلما أُمِروا بذلك، انطلق الفانارا في مسالك الشرق والغرب والشمال؛ وذهبوا مع راما بصحبة سُغريف، لكنهم لم يجدوا جانكي (سيتا).

Verse 11

रामाङ्गुलीयं सङ्गृह्य हनूमान् वानरैः सह दक्षिणे मार्गयामास सुप्रभाया गुहान्तिके

وبعد أن أخذ هانومان خاتم راما المختوم، انطلق مع القردة في طريق الجنوب للبحث، قرب كهف سُبرَبها.

Verse 12

मासादूर्ध्वञ्च विन्यस्ता अपश्यन्तस्तु जानकीम् ऊचुर्वृथा मरिष्यामो जटायुर्धन्य एवसः

ولما عزموا على الانتظار حتى يتجاوز الشهر ولم يروا جانكي، قالوا: «سنموت عبثًا. إن جاتايو وحده كان حقًّا مباركًا.»

Verse 13

सीतार्थे यो ऽत्यजत् प्राणान् रावणेन हतो रणे तच् छ्रुत्वा प्राह सम्पातिर् विहाय कपिभक्षणं

«ولما سمع أن رجلًا بذل روحه من أجل سيتا وقُتل في المعركة على يد رافانا، تكلّم سمباتي—وقد ترك أكل القردة.»

Verse 14

भ्रातासौ मे जटायुर्वै मयोड्डीनो ऽर्कमण्डलम् अर्कतापाद्रक्षितो ऽगात् दग्धपक्षो ऽहमब्भ्रगः

«إنَّ جَتَايُو هو حقًّا أخي. أنا—الطاووس—حلَّقتُ إلى قرص الشمس؛ وبحمايةٍ من حرِّ الشمس المُحرق عدتُ—وإن كانت أجنحتي قد احترقت، فقد صرتُ سائرًا في السحاب.»

Verse 15

रामवार्ताश्रवात् पक्षौ जातौ भूयो ऽथ जानकीम् पश्याम्यशोकवनिका- गतां लङ्कागतां किल

عند سماع أخبار راما كأنَّ جناحيَّ قد نبتا من جديد؛ والآن سأرى حقًّا جانكي—كما يُقال—وقد ذهبت إلى بستان الأشوكا ووصلت إلى لنكا.

Verse 16

शतयोजनविस्तीर्णे लवणाब्धौ त्रिकूटके ज्ञात्वा रामं ससुग्रीवं वानराः कथयन्तु वै

في البحر المالح الممتد مئة يوجنا، عند جبل تريكوطا، وبعد التعرّف على راما مع سُغريفَ، فليُبلِّغ الفانارا الخبر حقًّا.