Shiva’s Wedding Procession to Kailasa and the Marriage of Girija (Kali)
हिमवानुवाच मत्पुत्रीं भगवन् कालीं पौत्रीं च पुलहाग्रजे पितॄणामपि दौहित्रीं प्रतीच्छेमां मयोद्यताम्
himavānuvāca matputrīṃ bhagavan kālīṃ pautrīṃ ca pulahāgraje pitṝṇāmapi dauhitrīṃ pratīcchemāṃ mayodyatām
喜马瓦特说道:“噢,世尊,请纳受此迦梨——我之女儿——她亦被称为普罗诃长兄之孙女,并且确为诸祖灵(Pitṛ)之外孙女(女儿之女)。请受纳我所奉上的她。”
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shringara", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse presents marriage/union as a dharmic act embedded in lineage and ancestral continuity; invoking Pitṛ-relations emphasizes responsibility to family and tradition while making offerings to the deity.
Primarily Vamśānucarita (genealogical/narrative material), since the verse foregrounds kinship descriptors (pautrī, dauhitrī) to situate Kāli within a sacral lineage network.
By linking Kāli to sages/ancestors (Pulaha’s line, Pitṛs), the text sacralizes her identity as not merely personal but cosmic-ancestral—suggesting that Śiva’s acceptance integrates wild transformative power (Kālī) into the ordered continuum of dharma and lineage.