Yogatattva Upanishad — Verse 78
शिष्याश्च स्वस्वकार्येषु प्रार्थयन्ति न संशयः ।
तत्तत्कर्मकरव्यग्रः स्वाभ्यासेऽविस्मृतो भवेत् ॥
अविस्मृत्य गुरोर्वाक्यमभ्यसेत्तदहर्निशम् ।
एवं भवेद्धठावस्था सन्तताभ्यासयोगतः ॥
शिष्याः । च । स्व-स्व-कार्येषु । प्रार्थयन्ति । न । संशयः ।
तत्-तत् । कर्म । कर्तु-व्यग्रः । स्व-अभ्यासे । अविस्मृतः । भवेत् ।
अविस्मृत्य । गुरोः । वाक्यम् । अभ्यसेत् । तत् । अहः-निशम् ।
एवम् । भवेत् । हठ-अवस्था । सन्तत-अभ्यास-योगतः ।
śiṣyāś ca svasvakāryeṣu prārthayanti na saṃśayaḥ |
tattat karmakartavyagraḥ svābhyāse 'vismṛto bhavet ||
avismṛtya guror vākyaṃ abhyaset tad aharniśam |
evaṃ bhaved haṭhāvasthā santatābhyāsayogataḥ ||
而诸弟子在各自事务中，必定会来祈求（助力），此无疑也。纵然忙于办理种种事务，亦不应遗忘自身之修习。不忘上师之教言，当昼夜修行。如此，由持续不断之修习所成之瑜伽，便生起哈他之境（haṭhāvasthā）。
And disciples, in their respective tasks, request (assistance)—there is no doubt. Engaged in doing those various actions, one should not become forgetful of one’s own practice. Not forgetting the guru’s instruction, one should practice it day and night. Thus the state of Haṭha (haṭhāvasthā) arises through yoga consisting of continuous practice.