Avadhuta
कृतं कृत्यं प्रापणीयं प्राप्तमित्येव नित्यशः । व्यवहारो लौकिको वा शास्त्रीयो वान्यथापि वा । ममाकर्तुरलेपस्य यथारब्धं प्रवर्तताम् ॥२४-२५॥
कृतम् । कृत्यम् । प्रापणीयम् । प्राप्तम् । इति । एव । नित्यशः । व्यवहारः । लौकिकः । वा । शास्त्रीयः । वा । अन्यथा-अपि । वा । मम । अकर्तुः । अलेपस्य । यथा-आरब्धम् । प्रवर्तताम् ॥२४-२५॥
kṛtaṃ kṛtyaṃ prāpaṇīyaṃ prāptam ity eva nityaśaḥ | vyavahāro laukiko vā śāstrīyo vānyathāpi vā | mamākartur alepasya yathārabdhaṃ pravartatām ||24-25||
“当作之事已作毕;当得之境已得着”——诚然恒常如是。任凭一切往来行事——世俗也好、依经教也好、或其他方式也好——随已启动之业而运转;于我这无作者、无染者,任其自行。
‘What had to be done is done; what was to be attained is attained’—thus indeed always. Let transaction—worldly or scriptural or otherwise—proceed according to what has already begun, for me who am a non-agent and untouched.