Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 29

Devanagari script

नमामि परमात्मानं रामं राजीवलोचनम् । अतसीकुसुमश्यामं रावणांतकमव्ययम्

Transliteration

namāmi paramātmānaṃ rāmaṃ rājīvalocanam | atasīkusumaśyāmaṃ rāvaṇāṃtakamavyayam

Translation

我顶礼罗摩——至上真我：莲华之眼，肤色如亚麻花般幽青；诛灭罗波那者，不坏不灭者。

Word by Word

• नमामि: I bow / I salute
• नमामि: Kriya (Verb/क्रिया)
• Type: Verb
• Root: नम् (धातु)
• Form: लट् (वर्तमानकालः), उत्तमपुरुषः (1st person), एकवचनम्; परस्मैपदम्

• परमात्मानम्: the Supreme Self
• परमात्मानम्: Karman (Object/कर्म)
• Type: Noun
• Root: परम-आत्मन् (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्गः, द्वितीया (Accusative/कर्म), एकवचनम्; समासः—कर्मधारयः (परमः आत्मा)

• रामम्: Rama
• रामम्: Karman (Object/कर्म)
• Type: Noun
• Root: राम (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्गः, द्वितीया (Accusative/कर्म), एकवचनम्

• राजीवलोचनम्: lotus-eyed
• राजीवलोचनम्: Viśeṣaṇa (Adjective/विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: राजीव-लोचन (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्गः, द्वितीया (Accusative/कर्म), एकवचनम्; समासः—षष्ठी-तत्पुरुषः (राजीवस्य लोचनम्)

• अतसीकुसुमश्यामम्: dark like flax-flowers
• अतसीकुसुमश्यामम्: Viśeṣaṇa (Adjective/विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: अतसी-कुसुम-श्याम (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्गः, द्वितीया (Accusative/कर्म), एकवचनम्; समासः—तत्पुरुषः (अतसीकुसुमवत् श्यामः)

• रावणान्तकम्: slayer of Ravana
• रावणान्तकम्: Viśeṣaṇa (Adjective/विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: रावण-अन्तक (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्गः, द्वितीया (Accusative/कर्म), एकवचनम्; समासः—षष्ठी-तत्पुरुषः (रावणस्य अन्तकः)

• अव्ययम्: imperishable
• अव्ययम्: Viśeṣaṇa (Adjective/विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: अव्यय (प्रातिपदिक)
• Form: पुंलिङ्गः, द्वितीया (Accusative/कर्म), एकवचनम्

Speaker

Narrator/reciter within Ayodhyāmāhātmya (deductively: a Purāṇic narrator invoking Rāma before praising Ayodhyā)

Tirtha Mahatmya

Tirtha: Ayodhyā

Type: kshetra

Visual Art Cues

Scene: A devotional bow to Śrī Rāma: lotus-eyed, dark like atasi flower, holding bow, serene yet heroic; the devotee/narrator in añjali before him.

Characters & Entities

• Rāma
• Rāvaṇa

FAQs

What is the primary spiritual lesson of this shloka?

The tīrtha’s glory is inseparable from devotion to its presiding divinity—Rāma as the imperishable Supreme Self.

Which specific holy site (Tirtha) is glorified here?

Ayodhyā by implication, as Rāma’s sacred city whose māhātmya is being introduced.

What ritualistic prescription is mentioned?

No explicit rite; the verse exemplifies stuti and namaskāra to Rāma.