Adhyaya 184

Verse 1

। सूत उवाच । तृतीये च दिने प्राप्ते त्रयोदश्यां द्विजोत्तमाः । प्रातःसवनमादाय ऋत्विजः सर्व एव ते । स्वेस्वे कर्मणि संलग्ना यज्ञकृत्यसमुद्भवे

苏多说道：当第三日到来——值第十三月日（tithi）——噢，最胜的二生者啊，诸位祭司（ṛtvij）皆已奉行晨间之礼（prātaḥ-savana），各自专注于由祭祀仪轨所生的本分之业。

Verse 2

ततः प्रवर्तते यज्ञस्तदा पैतामहो महान् । सर्वकामसमृद्धस्तु सर्वैः समुदितो गुणैः

于是，那宏大的祖传祭（paitāmaha）开始了——具足一切所愿之丰饶，并圆满诸般殊胜功德。

Verse 3

दीयतां दीयतां तत्र भुज्यतां भुज्यतामिति । एकः संश्रूयते शब्दो द्वितीयो द्विजसंभवः

其间只闻一声：“施与吧，施与吧！”又闻一声：“享用吧，享用吧！”——此喧响乃出自二生者之众。

Verse 4

नान्यस्तत्र तृतीयस्तु यज्ञे पैतामहे शुभे । यो यं कामयते कामं हेमरत्नसमुद्भवम्

在那吉祥的祖传祭中，并无第三种呼声。无论谁心中所求何愿——那由黄金与宝珠所引生的世间富饶之愿——

Verse 5

स तत्प्राप्नोत्यसंदिग्धं वांछिताच्च चतुर्गुणम् । पक्वान्नस्य कृतास्तत्र दृश्यंते पर्वताः शुभाः

他必定无疑地获得——超过所愿四倍之多。彼处可见吉祥的熟食堆积，如山岳般耸立。

Verse 6

घृतक्षीर महानद्यो दानार्थं वित्तराशयः । एतस्मिन्नंतरे प्राप्तः कश्चिज्ज्ञानी द्विजोत्तमाः

似有酥油与乳之大河奔流，又有财宝堆积，备作布施。正在其间，噢诸二生中最胜者，一位智者来到。

Verse 7

अतीतानागतान्वेत्ति वर्तमानं च यः सदा । स ब्रह्माणं नमस्कृत्य निविष्टश्च तदग्रतः

那恒知过去与未来、亦知当下者——礼敬梵天（Brahmā）之后，便在其前安坐。

Verse 8

कर्मांतरेषु विप्राणां स सर्वेषां द्विजोत्तमाः । कथयामास यद्वृत्तं बाल्यात्प्रभृति कृत्स्नशः

当诸婆罗门各自忙于其仪轨之时，那位二生中最胜者详尽叙述了自幼年以来所发生的一切。

Verse 9

ततस्त ऋत्विजः सर्वे कौतुकाविष्टचेतसः । पप्रच्छुर्ज्ञानिनं तं च विस्मयोत्फुल्ललोचनाः

于是诸位主祭之祭司心为奇异所摄，向那位智者发问；他们双目圆睁，满是惊叹。

Verse 10

विस्मृतानि स्मरंतस्ते निजकृत्यानि वै ततः । प्रोक्तानि गर्हणीयानि ह्यसंख्यातानि सर्वशः

随后，他们忆起自己曾遗忘的所作所为，便将种种无量无数、应受谴责的恶行，悉皆道出。

Verse 11

ततस्ते पुनरेवाथ पप्रच्छुर्ज्ञानिनं च तम् । लोकोत्तरमिदं ज्ञानं कथं ते संस्थितं द्विज

随后他们又问那位智者：“噢二次生者，这出世之智，如何在你身中安立成就？”

Verse 12

को गुरुस्ते समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः । अहोज्ञानमहो ज्ञानं नैतद्दृष्टं श्रुतं च न

“请告知我们——你的上师是谁？我们的好奇极深。啊，何等智慧！如此之智，我们未曾见过，亦未曾听闻。”

Verse 13

यादृशं ते द्विजश्रेष्ठ दृश्यते पार्थसंस्थितम् । किं ब्रह्मणा स्वयं विप्र त्वमेवं प्रतिबोधितः

“噢二次生者中之最胜，你身上所显之坚固，宛如山岳安住。婆罗门啊，莫非是梵天（Brahmā）亲自如此开示于你？”

Verse 14

किं वा हरेण तुष्टेन किं वा देवेन चक्रिणा । नान्यप्रबोधितस्यैवं ज्ञानं संजायते स्फुटम्

“抑或是因哈利（Hari）喜悦于你？抑或是那持轮之主开悟于你？因为若非他者唤醒，如此明澈之智决不生起。”

Verse 15

अतिथिरुवाच । पिंगला कुररः सर्पः सारंगश्चैव यो वने । इषुकारः कुमारी च षडेते गुरवो मम

宾客（圣者）说道：“毗ṅ伽罗、库拉拉鸟、蛇，以及栖居林中的鹿；制箭者与少女——此六者皆为我的师长。”

Verse 16

एतेषां चेष्टितं दृष्ट्वा ज्ञानं मे समुपस्थितम्

我观其行止，由此智慧生起，并在我心中显现。

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । कथयस्व महाभाग कथं ते गुरवः स्थिताः । कीदृशं च त्वया दृष्टं तेषां चैव विचेष्टितम्

婆罗门们说道：“大福德者，请告诉我们：你的师长处于何种境况？你亲自从他们身上见到了什么？他们显现了怎样的行持与作为？”

Verse 18

कस्मिन्देशे त्वमुत्पन्नः कस्मिन्स्थाने वदस्व नः । किंनामा किं नु गोत्रश्च सर्वं विस्तरतो वद

“你生于何国，居于何处？请告知我们。你名为何？你的氏族（gotra）为何？愿你详尽叙说一切。”

Verse 19

अतिथिरुवाच । आसन्नव पुरे विप्राश्चत्वारो ये विवासिताः । शुनःशेपोऽथ शाक्रेयो बौद्धो दांतश्चतुर्थकः

宾客（阿底提）说道：“在阿萨那瓦城，有四位被放逐的婆罗门——舒那舍波、沙克雷耶、鲍达，以及第四位达ṃ塔。”

Verse 20

तेषां मध्ये तु यो बौद्धः शांतो दांत इति स्मृतः । छन्दोगगोत्रविख्यातो वेदवेदांगपारगः

在他们之中，有一位名为“Bauddha”的人，被追念为“Śānta（寂静者）”与“Dāṃta（调伏者）”；他以出自“Chāndoga”氏族（gotra）而闻名，并通达诸《吠陀》及其辅学（vedāṅga）。

Verse 21

नागरेषु समुत्पन्नः पश्चिमेवयसि स्थितः । तस्याहं प्रथमः पुत्रः प्राणेभ्योऽपि सुहृत्प्रियः

他生于那伽罗（Nāgara）族中，安住于暮年。我是他的长子——比自身的生命气息更为他所珍爱，也如可信的挚友一般蒙其钟爱。

Verse 22

ततोऽहं यौवनं प्राप्तो यदा द्विजवरोत्तम तदा मे दयितस्तातः पंचत्वं समुपागतः

随后，当我步入青春之时，噢最上等的婆罗门啊，正当那一刻，我挚爱的父亲证入“pañcatva”——归于五大元素，也就是辞世了。

Verse 23

एतस्मिन्नंतरे राजा ह्यानर्ताधिपतिर्द्विजाः । सुतपास्तेन निर्दिष्टोऽहं तु कंचुकिकर्मणि

其间，噢诸位婆罗门，那位阿那尔塔（Ānarta）之主——国王——经由苏塔帕斯（Sutapās）的指示，任命我担任“kañcukin”，即内廷近侍、内室侍从之职。

Verse 24

शांतं दांतं समालोक्य विश्वस्तेन महात्मना । तस्य चांतःपुरे ह्यासीत्पिंगलानाम नायिका

那位大心王者见其（家门）寂静而自持——“Śānta”与“Dāṃta”——便深加信任。又在他的内宫（antaḥpura）中，有一位首席夫人名为“Piṅgalā”。

Verse 25

दौर्भाग्येण समोपेता रूपेणापि समन्विता । अथान्याः शतशस्तस्य भार्याश्चांतःपुरे स्थिताः

她虽为厄运所累，却仍具圆满的美貌。除她之外，那位国王在内宫中还居住着数百位其他王妃。

Verse 26

ताः सर्वा रजनीवक्त्रे व्याकुलत्वं प्रयांति च । आहरंति परान्गन्धान्धूपांश्च कुसुमानि च

夜幕降临时，那些女子尽皆心神不宁；她们便献上上妙香氛、熏香与花朵。

Verse 27

विलेपनानि मुख्यानि सुरभीणि तथा पुरः । पुष्पाणि च विचित्राणि ह्यन्याः सूक्ष्मांबराणि च

前方陈设着上选芬芳的涂香膏；又有种种斑斓花朵，并备下其他轻柔细致的衣裳。

Verse 28

तावद्यावत्स्थितः कालः शयनीयसमुद्भवः । मन्मथोत्साहसं युक्ताः पुलकेन समन्विताः

只要那由欢榻而起的时光尚在延续，她们便充满爱神迦摩的炽烈情兴，并伴随阵阵战栗的悸动。

Verse 29

एका जानाति मां सुप्तां नूनमाकारयिष्यति । अन्या जानाति मां चैव परस्परममर्षतः

一人知道我已沉睡，必定要来唤醒我；另一人也同样知晓，于是彼此心生怨忿，相互不容。

Verse 30

स्पर्धयन्ति प्रयुध्यन्ति विरूपाणि वदन्ति च । तासां मध्यात्ततश्चैका प्रयाति नृपसंनिधौ

她们彼此争胜争斗，口出丑恶之言；随后，其中一人走出，前往国王面前。

Verse 31

शेषा वै लक्ष्यमासाद्य निःश्वस्य प्रस्वपन्ति च । दुःखार्ता न लभन्ति स्म ताश्च निद्रां पराभवात्

其余的人虽已达成所求，叹息着躺下；然而因败北而忧苦，她们终究不得真睡。

Verse 32

कामेन पीडितांगाश्च बाष्पपूर्णेक्षणाः स्थिताः

她们的身躯为欲望所逼恼，伫立其间，双眼盈满泪水。

Verse 33

आशा हि परमं दुःखं निराशा परमं सुखम् । आशानिराशां कृत्वा च सुखं स्वपिति पिंगला

希望确是最大的苦；无所期待（离于希求）乃至上的乐。既已令心远离希望与期待，瓶伽罗便安乐而眠。

Verse 34

न करोति च शृंगारं न स्पर्धां च कदाचन । न व्याकुलत्वमापेदे सुखं स्वपिति पिंगला

她不再沉迷妆饰，也不再与人争竞；心不复扰动——瓶伽罗安乐而眠。

Verse 35

ततो मयापि तद्दृष्ट्वा तस्याश्चेष्टितमुत्तमम् । आशाः सर्वाः परित्यक्ताः स्वपिमीह ततः सुखी

于是我也见到她那至善的行持，便舍弃了一切希求；因此我在此安睡，自此心中满足而安宁。

Verse 36

ये स्वपंति सुखं रात्रौ तेषां कायाग्निरिध्यते । आहारं प्रतिगृह्णाति ततः पुष्टिकरं परम्

凡夜间安乐而眠者，其身中之火被点燃。于是身体善受饮食滋养，由此生起最上之强健与安泰。

Verse 37

तदेत्कारणं जातं मम तेजो भिवृद्धये । गुरुत्वे पिंगला जाता तेन सा मे द्विजोत्तमाः

正因如此，此事发生，为增长我灵性的光辉。毗ṅ伽罗因真实的沉稳与明悟而具分量；因此，噢最胜的二生者，她成了我的师长。

Verse 38

आशापाशैः परीतांगा ये भवन्ति नरो र्दिताः । ते रात्रौ शेरते नैव तदप्राप्तिविचिन्तया

凡肢体被希望之索遍缚、因而受苦之人，夜里终不得眠，只因忧思不能得其所求。

Verse 39

नैवाग्निर्दीप्यते तेषां जाठरश्च ततः परम् । आहारं वांछते नैव तन्न तेजोभिवर्धनम्

他们的火不炽盛，连腹中消化之火亦然；他们甚至不思饮食，因此其生命力与光辉不复增长。

Verse 40

सर्वस्य विद्यते प्रांतो न वांछायाः कथंचन

万事皆有终结；唯有欲望（贪爱）全然无有尽头。

Verse 41

यथायथा भवेल्लाभो वांचितस्य नृणामिह । हविषा कृष्णवर्त्मेव वृद्धिं याति तथातथा

世人于此得其所欲愈多，贪求亦随之愈盛——如火得供献之酥乳祭品而愈加炽旺。

Verse 42

यथा शृंगं रुरोः काये वर्धमानस्य वर्धते । एवं तृष्णापि यत्नेन वर्धमानेन वर्धते

如鹿身之角随其身长而增长；同样，渴爱亦增长——因人自身竭力追逐而愈增。

Verse 43

एवं ज्ञात्वा महाभागः पुरुषेण विजानता । दिवा तत्कर्म कर्तव्यं येन रात्रौ सुखं स्वपेत्

既知如此，具福而明达之人，当于白昼行事，使其夜间得以安然入睡。

Verse 184

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मयज्ञे तृतीयदिवसे पिंगलोपाख्यानवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

如是，在神圣《室建陀摩诃补罗那》——八万一千颂之汇编——第六部《那伽罗分卷》之中，于哈塔凯湿伐罗圣域功德赞（Māhātmya）里，在梵祭（Brahma-yajña）第三日，名为《品伽罗事迹之叙述》的第一百八十四章至此圆满。