Adhyaya 170

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामप्रमोदिनीसख्यो नीयमानां च तेन तु । दृष्ट्वा ताश्चुक्रुशुः सर्वा निःसृत्य जलमध्यतः

圣者马尔坎德耶说道：见她迦摩普罗摩迪尼被他带走，众女伴皆惊呼，从水中间纷纷跃出。

Verse 2

गता राजगृहे सर्वाः कथयन्ति सुदुःखिताः । कामप्रमोदिनी राजन्हृता श्येनेन पक्षिणा

她们都来到王宫，悲痛地禀告道：“大王啊，迦摩普罗摩迪尼被一只鹰鸟掳走了。”

Verse 3

क्रीडन्ती च जलस्थाने तडागे देवसन्निधौ । अन्वेष्या च त्वया राजंस्तस्य मार्गं विजानता

“她在水边嬉戏，在神祇临近的池塘处。大王啊——你熟知道路——请你追寻搜寻，辨明她所去之途。”

Verse 4

तासां तद्वचनं श्रुत्वा देवपन्नः सुदुःखितः । हाहेत्युक्त्वा समुत्थाय रुदमानो वरासनात्

听了她们的话，国王遭逢厄运，悲恸至极。口呼“哀哉！哀哉！”，他从尊座起身，泪流不止。

Verse 5

मन्त्रिभिः सहितस्तस्मिंस्तडागे जलसन्निधौ । न चिह्नं न च पन्थानं दृष्ट्वा दुःखान्मुमोह च

他与群臣同来，抵达那临水之池。既不见任何征兆，也不见道路，便因悲痛而昏厥。

Verse 6

तस्य राज्ञस्तु दुःखेन दुःखितो नागरो जनः । क्षणेनाश्वासितो राजा मन्त्रिभिः सपुरोहितैः

因国王的忧苦，城中百姓也同受悲伤。不多时，国王在群臣与祭司的劝慰下得以安抚。

Verse 7

किं कुर्म इत्युवाचेदमस्मिन्काले विधीयताम् । सर्वैस्तत्संविदं कृत्वा वाहिनीं चतुरङ्गिणीम्

他说：“我们当如何行事？此时当行其宜。”于是与众人共议之后，整备四部军——象、马、车、步。

Verse 8

प्रेषयामि दिशः सर्वा हस्त्यश्वरथसंकुला । वादित्राणि च वाद्यन्ते व्याकुलीभूतसंकुले

“我将遣军遍赴四方，队伍中象马战车云集。”喧扰的人群之间，鼓角乐器齐鸣。

Verse 9

नाराचैस्तोमरैर्भल्लैः खड्गैः परश्वधादिभिः । राजा संनाहबद्धोऽभूद्गनं ग्रसते किल

以箭矢、标枪、长矛、宝剑、战斧等诸般兵刃，国王全副武装，仿佛要吞没敌军之众。

Verse 10

न देवो न च गन्धर्वो न दैत्यो न च राक्षसः । किं करिष्यति राजाद्य न जाने रोषनिष्कृतिम्

非天神，非乾闼婆，非阿修罗，亦非罗刹——今日谁能与王相抗？我无法预知他怒火的结局。

Verse 11

नागरोऽपि जनस्तत्र दृष्ट्वा चकितमानसः । चतुर्दशसहस्राणि दन्तिनां सृणिधारिणाम्

在那里，城中百姓见此亦心神震骇——一万四千头大象，皆执象钩。

Verse 12

अश्वारोहसहस्राणि ह्यशीतिः शस्त्रपाणिनाम् । रथानां त्रिसहस्राणि विंशतिर्भरतर्षभ

又有无数骑兵，另有八十名执兵之勇士；并有三千二十乘战车，噢，婆罗多族之雄牛。

Verse 13

सङ्ग्रामभेरीनिनदैः खुररेणुर्नभोगता । एतस्मिन्नन्तरे तात रक्षको नगरस्य हि

战鼓轰鸣，蹄起尘沙直冲云霄。其间，亲爱的啊，城之守卫确实……

Verse 14

गृहीत्वाभरणं तस्यास्त्वङ्गप्रत्यङ्गिकं तथा । कुण्डलाङ्गदकेयूरहारनूपुरझल्लरीः

又取了她的诸般饰物——身与肢体之庄严：耳环、臂钏、keyūra臂饰、项链、脚镯，以及叮当作响的佩饰……

Verse 15

निवेद्याकथयद्राज्ञे मया दृष्टं त्ववेक्षणात् । तापसानामाश्रमे तु माण्डव्यो यत्र तिष्ठति

禀告之后，他向国王陈述我亲自观察所见：在苦行者的精舍中——摩ṇḍavya所居之处。

Verse 16

तापसैर्वेष्टितो यत्र ददृशे तत्र सन्निधौ । दण्डवासिवचः श्रुत्वा प्रत्यक्षाङ्गविभूषणम्

在那里，就在他面前，我见他被诸苦行者环绕。听到执杖守卫之言，我又见其身上饰物，作为眼前的明证。

Verse 17

स क्रोधरक्तनयनो मन्त्रिणो वीक्ष्य नैगमान् । ईदृग्भूतसमाचारो ब्राह्मणो नगरे मम

他怒目赤红，望向大臣与城中众人，说道：“我城之中，怎会有行径如此的婆罗门？”

Verse 18

चौरचर्यां व्रतच्छन्नः परद्रव्यापहरकः । तेन कन्या हृता मेऽद्य तपस्विपापकर्मिणा

他以誓戒为幌子遮掩盗行，掠夺他人财物；今日，我的女儿竟被那行恶的苦行者掳去。

Verse 19

शाकुन्तं रूपमास्थाय जलस्थो गगनं ययौ । पाखण्डिनो विकर्मस्थान् बिडालव्रतिकाञ्छठान्

他化作飞鸟之形，虽在水中，却腾空而上入于天际。此等异端之徒，行诸禁忌恶业，乃“猫誓”之伪善者与欺诳之人……

Verse 20

चाटुतस्करदुर्वृत्तान् हन्यान्नस्त्यस्य पातकम् । न द्रष्टव्यो मया पापः स्तेयी कन्यापहारकः

若杀此行恶之谄媚盗贼，实无罪过。此罪人既是盗贼又是劫夺少女者，我不愿视之。

Verse 21

शूलमारोप्यतां क्षिप्रं न विचारस्तु तस्य वै । स च वध्यो मया दुष्टो रक्षोरूपी तपोधनः

即刻将其钉于尖桩之上，无需再议。此恶徒虽具苦行者之貌，实则如罗刹般邪恶，必当由我处决。

Verse 22

एवं ब्रुवंश्चलन्क्रोधादादिश्य दण्डवासिनम् । कार्याकार्यं न विज्ञाय शूलमारोपयद्द्विजम्

国王怒不可遏，浑身颤抖，如此下令刑官；他不辨是非曲直，竟将那位再生族（婆罗门）钉于尖桩之上。

Verse 23

पौरा जानपदाः सर्वे अश्रुपूर्णमुखास्तदा । हाहेत्युक्त्वा रुदन्त्यन्ये वदन्ति च पृथक्पृथक्

那时，所有的城里人和村民泪流满面，高呼‘以此为哀！’——有的哭泣，有的议论纷纷，各抒己见。

Verse 24

कुत्सितं च कृतं कर्म राज्ञा चण्डालचारिणा । ब्राह्मणो नैव वध्यो हि विशेषेण तपोवृतः

这行为如贱民般的国王犯下了可憎的罪行；因为婆罗门绝不可杀，尤其是那些致力于苦行和神圣誓言的人。

Verse 25

यदि रोषसमाचारो निर्वास्यो नगराद्बहिः । न जातु ब्राह्मणं हन्यात्सर्वपापेऽप्यवस्थितम्

若其行止为忿怒所主，应放逐出城；然无论如何，切不可杀害婆罗门，即使他陷于一切罪业之中。

Verse 26

राष्ट्रादेनं बहिष्कुर्यात्समग्रधनमक्षतम् । नाश्नाति च गृहे राजन्नाग्निर्नगरवासिनाम् । सर्वेऽप्युद्विग्नमनसो गृहव्याप्तिविवर्जिताः

应将他逐出国境，而其财物仍须完好无损。大王啊，城中居民之家，圣火不再“食”受供献；众人心神惶惧，失却安定圆满的家宅之乐。

Verse 170

। अध्याय

章节标记：“Adhyāya”（章终或标题提示）。