Adhyaya 150

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज कुसुमेश्वरमुत्तमम् । दक्षिणे नर्मदाकूले उपपातकनाशनम्

圣者马尔坎德耶说道：“于是，伟大的国王啊，当往至殊胜的库苏梅湿伐罗，在纳尔玛达河的南岸——能灭除轻微罪业者。”

Verse 2

कामेन स्थापितो देवः कुसुमेश्वरसंज्ञितः । ख्यातः सर्वेषु लोकेषु देवदेवः सनातनः

此神由伽摩所建立，名为库苏梅湿伐罗。名闻诸界，他是永恒的天中之天、主中之主。

Verse 3

कामो मनोभवो विश्वः कुसुमायुधचापभृत् । स कामान् ददाति सर्वान् पूजितो मीनकेतनः

伽摩——由心而生、遍满宇宙、执花之武器与弓者——当以“米那凯多那”之名礼拜时，便赐予一切所愿。

Verse 4

तेन निर्दग्धकायेन चाराध्य परमेश्वरम् । अनङ्गेन तथा प्राप्तमङ्गित्वं नर्मदातटे

于是，虽其身已被焚尽，阿难伽仍如法敬奉至上主；因此在纳尔玛达河畔，他复得具身之形。

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । अङ्गिभृतस्य नाशत्वमनङ्गस्य तु मे वद । न श्रुतं न च मे दृष्टं भूतपूर्वं कदाचन

尤提士提罗说：请告诉我，具身者如何毁灭，而无身者阿难伽如何出现；此事我从未听闻，也从未见过往昔有如此之例。

Verse 6

एतत्सर्वं यथा वृत्तमाचक्ष्व द्विजसत्तम । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र भीमार्जुनयमैः सह

至善的两次生者啊，请如实叙说这一切如何发生。婆罗门中的尊者啊，我愿与毗摩、阿周那及那对双子一同聆听。

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आदौ कृतयुगे तात देवदेवो महेश्वरः । तपश्चचार विपुलं गङ्गासागरसंस्थितः

圣者摩尔坎德耶说：在最初的劫初、克利多时代，孩子啊，诸神之神大自在天摩诃湿伐罗住于恒河入海之处（恒河海口），修行广大苦行。

Verse 8

तेन सम्पादिता लोकास्तपसा ससुरासुराः । जग्मुस्ते शरणं सर्वे देवदेवं शचीपतिम्

因他的苦行之力，诸世界连同天神与阿修罗都被震动、受其炽迫。于是众生皆往投依诸天之主、舍脂之夫因陀罗。

Verse 9

व्यापकः सर्वभूतानां देवदेवो महेश्वरः । संतापयति लोकांस्त्रींस्तन्निवारय गोपते

遍满一切众生的诸神之神摩诃湿伐罗，正灼烧三界。噢诸天之主因陀罗啊，请加以制止！

Verse 10

श्रुत्वा तद्वचनं तेषां देवानां बलवृत्रहा । चिन्तयामास मनसा तपोविघ्नायचादिशत्

听闻诸天之言，威猛的诛弗利陀者因陀罗在心中思量，随即下令阻挠那修苦行的功德。

Verse 11

अप्सरां मेनकां रम्भां घृताचीं च तिलोत्तमाम् । वसन्तं कोकिलं कामं दक्षिणानिलमुत्तमम्

他召来天女曼那迦、兰婆、格利塔吉与提洛多摩，又召来春神、杜鹃、爱神迦摩，以及清妙的南风。

Verse 12

गत्वा तत्र महादेवं तपश्चरणतत्परम् । क्षोभयध्वं यथान्यायं गङ्गासागरवासिनम्

“你们前往彼处，至一心修苦行的摩诃提婆跟前；当以相宜之法，搅动扰乱那住于恒河入海处（Gaṅgā-sāgara）的主宰。”

Verse 13

एवमुक्तास्तु ते सर्वे देवराजेन भारत । देवाप्सरःसमोपेता जग्मुस्ते हरसन्निधौ

如是被天帝告诫，噢婆罗多啊，他们众人偕同成群天女，前往诃罗（湿婆）座前。

Verse 14

वसन्तमासे कुसुमाकराकुले मयूरदात्यूहसुकोकिलाकुले । प्रनृत्य देवाप्सरगीतसंकुले प्रवाति वाते यमनैरृताकुले

在春月之时，花林繁盛，孔雀、水鸟、鹦鹉与杜鹃充满其间；天女歌舞回响不绝——却有一阵风吹来，挟带阎摩与奈利利多之气息，死亡与怖畏相随。

Verse 15

तेन संमूर्छिताः सर्वे संसर्गाच्च खगोत्तमाः । मधुमाधवगन्धेन सकिन्नरमहोरगाः

因那迷惑之力，众皆昏眩；又因相触相染，连最尊贵的飞鸟——并诸金那罗与大蛇——也被“摩度与摩陀婆”（春之蜜香）的芬芳所陶醉。

Verse 16

यावदालोकते तावत्तद्वनं व्याकुलीकृतम् । वीक्षते मदनाविष्टं दशावस्थागतं जनम्

目力所及之处，那片森林尽皆骚动不宁；又见众人被迦摩（欲）所摄，堕入种种境况与诸般状态。

Verse 17

देवदेवोऽपि देवानामवस्थात्रितयं गतः । सात्त्विकीं राजसीं राजंस्तामसीं तां शृणुष्व मे

即便诸神之神也进入三重之境。王啊，请听我说：萨埵（sāttvika）、罗阇（rājasika）与昏暗（tāmasika）三态。

Verse 18

एकं योगसमाधिना मुकुलितं चक्षुर्द्वितीयं पुनः पार्वत्या जघनस्थलस्तनतटे शृङ्गारभारालसम् । अन्यद्दूरनिरस्तचापमदनक्रोधानलोद्दीपितं शम्भोर्भिन्नरसं समाधिसमये नेत्रत्रयं पातु वः

愿商婆（Śambhu）之三眼护佑汝等：其一于瑜伽三摩地中合闭；其二复因情爱之重而慵倦，依偎于帕尔瓦蒂的臀胯与胸乳之间；其三则远掷摩陀那之弓，怒火如焰被点燃，于三摩地之际显现殊异威能。

Verse 19

एवं दृष्टः स देवेन सशरः सशरासनः । भस्मीभूतो गतः कामो विनाशः सर्वदेहिनाम्

如是被神所见，迦摩连同其箭与弓，化为灰烬而去；并成为一切有身者的毁灭——即那招致败亡之欲。

Verse 20

कामं दृष्ट्वा क्षयं यातं तत्र देवाप्सरोगणाः । भीता यथागतं सर्वे जग्मुश्चैव दिशो दश

他们见到迦摩（Kāma）在那里被毁灭，诸天与天女（阿普萨拉）众因恐惧而如来时一般退去，散向十方。

Verse 21

कामेन रहिता लोकाः ससुरासुरमानवाः । ब्रह्माणं शरणं जग्मुर्देवा इन्द्रपुरोगमाः

迦摩既失，诸界——天、阿修罗与人间——皆失其欲；诸天由因陀罗率领，前往梵天（Brahmā）处求庇护。

Verse 22

सीदमानं जगद्दृष्ट्वा तमूचुः परमेष्ठिनम् । जानासि त्वं जगच्छेषं प्रभो मैथुनसम्भवात्

他们见世界沉入衰败，便对至上之主帕罗摩什提因（梵天）说道：“主啊，你知晓世间所余；因为万类的生起，出自夫妇之合。”

Verse 23

प्रजाः सर्वा विशुष्यन्ति कामेन रहिता विभो

“主啊，一切众生都在枯萎，因为他们失去了迦摩（Kāma）。”

Verse 24

एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां देवानां प्रपितामहः । जगाम सहितस्तत्र यत्र देवो महेश्वरः

听闻诸天之言，始祖普罗毗多摩诃（梵天）便与他们同往，前至大自在天主摩诃湿伐罗所在之处。

Verse 25

अतोषयज्जगन्नाथं सर्वभूतमहेश्वरम् । स्तुतिभिस्तण्डकैः स्तोत्रैर्वेदवेदाङ्गसम्भवैः

他以赞颂、节奏分明的赞歌与由《吠陀》及诸《吠陀支》所成的颂词，令 जगन्नाथ Jagannātha、万有之主大自在天 Maheśvara 欢喜。

Verse 26

ततस्तुष्टो महादेवो देवानां परमेश्वरः । उवाच मधुरां वाणीं देवान्ब्रह्मपुरोगमान्

于是，至高的天神之主摩诃提婆 Mahādeva 心生欢喜，对以梵天 Brahmā 为首的诸天说出甘美之语。

Verse 27

किं कार्यं कश्च सन्तापः किं वागमनकारणम् । देवतानामृषीणां च कथ्यतां मम माचिरम्

“所为何事？何以忧苦？因何缘故而来？诸天与诸仙 Ṛṣi，速速告我。”

Verse 28

देवा ऊचुः । कामनाशाज्जगन्नाशो भवितायं चराचरे । त्रैलोक्यं त्वं पुनः शम्भो उत्पादयितुमर्हसि

诸天说道：“若爱神 Kāma 被毁，动与不动的一切世间将趋于败亡。噢 Śambhu，当由你再度令三界生起。”

Verse 29

एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां विमृश्य परमेश्वरः । चिन्तयामास कामस्य विग्रहं भुवि दुर्लभम्

听罢他们的话，至上主 Parameśvara 深思熟虑，开始思量：在大地上得见 Kāma 的具身之相，实为难得。

Verse 30

आजगाम ततः शीघ्रमनङ्गो ह्यङ्गतां गतः । प्राणदः सर्वभूतानां पश्यतां नृपसत्तम

随后，阿难伽（迦摩）迅疾而至，确已重得有形之身——他赐予一切众生以生命之息——众目共睹之时，噢，诸王之最胜者。

Verse 31

ततः शङ्खनिनादेन भेरीणां निःस्वनेन च । अभ्यनन्दंस्ततो देवं सुरासुरमहोरगाः

继而，螺号轰鸣、战鼓（bhērī）震响；诸天、阿修罗与大龙蛇同声欢庆礼赞那位天神。

Verse 32

नमस्ते देवदेवेश कृतार्थाः सुरसत्तमाः । विसर्जिताः पुनर्जग्मुर्यथागतमरिन्दम

“礼敬于你，天神之天主！诸天已得所愿。”——最胜诸天如是言；既蒙遣退，便循来路而返，噢，摧敌者。

Verse 33

गतेषु सर्वदेवेषु कामदेवोऽपि भारत । तपश्चचार विपुलं नर्मदातटमाश्रितः

当诸天尽皆离去之后，迦摩天亦然，噢，婆罗多啊，依止那尔摩达河岸，修行广大苦行（tapas）。

Verse 34

तपोजपकृशीभूतो दिव्यं वर्षशतं किल । महाभूतैर्विघ्नकरैः पीड्यमानः समन्ततः

他因苦行与持咒而形容枯槁；确然历经百个天年，四面八方皆为制造障碍的巨大元素众所侵扰逼迫。

Verse 35

आत्मविघ्नविनाशार्थं संस्मृतः कुण्डलेश्वरः । चकार रक्षां सर्वत्र शरपाते नृपोत्तम

为摧毁加诸于他的诸般障碍，他忆念并祈请俱ṇḍaleśvara；俱ṇḍaleśvara遂于四方施以护佑——在箭雨纷飞之中，噢，最胜之王。

Verse 36

ततस्तुष्टो महादेवो दृढभक्त्या वरप्रदः । वरेण छन्दयामास कामं कामविनाशनः

于是大天（Mahādeva）因坚固不移的虔敬而欢喜，作为赐愿者，便请迦摩（Kāma）自择恩赐；那位能灭欲者，向他施与慈恩。

Verse 37

ज्ञात्वा तुष्टं महादेवमुवाच झषकेतनः । प्रणतः प्राञ्जलिर्भूत्वा देवदेवं त्रिलोचनम्

知大天已然欢喜，鱼旗者阇沙计都（即迦摩天）便开口说道；他俯首顶礼，合掌恭敬，向诸天之天、三目之主致敬。

Verse 38

यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । अत्र तीर्थे जगन्नाथ सदा संनिहितो भव

“若你已欢喜，噢诸神之主——若要赐我一愿——则愿你在此圣地（tīrtha），噢世间之主Jagannātha，恒常亲临。”

Verse 39

तथेति चोक्त्वा वचनं देवदेवो महेश्वरः । जगामाकाशमाविश्य स्तूयमानोऽप्सरोगणैः

说了“如是”之后，诸天之天大自在天Maheśvara便入于虚空而去；众多天女（apsarā）成群赞颂随侍。

Verse 40

गते चादर्शनं देवे कामदेवो जगद्गुरुम् । स्थापयामास राजेन्द्र कुसुमेश्वरसंज्ञितम्

当那位天神从视野中隐去时，伽摩天（Kāmadeva），噢诸王之主，便在彼处安立世界之师——湿婆（Śiva），名号为“库苏梅湿伐罗（Kusumeśvara）”。

Verse 41

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युपवासपरायणः । चैत्रमासे चतुर्दश्यां मदनस्य दिनेऽथवा

又凡在彼圣地（tīrtha）沐浴，并专心持斋者——于恰伊特罗月（Caitra）十四日，或于摩陀那（Madana，迦摩）之圣日——

Verse 42

प्रभाते विमले प्राप्ते स्नात्वा पूज्य दिवाकरम् । तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः

待清净的晨曦到来，应先沐浴并礼敬日神；继而以掺和芝麻之水，向祖灵诸神（Pitṛ）行作塔尔帕那（tarpaṇa）供献。

Verse 43

कृत्वा स्नानं विधानेन पूजयित्वा च तं नृप । पिण्डनिर्वपणं कुर्यात्तस्य पुण्यफलं शृणु

大王啊，依仪轨沐浴并礼拜彼神之后，当行抛洒供团（piṇḍa）之供；且听此举所生的功德果报。

Verse 44

सत्त्रयाजिफलं यच्च लभते द्वादशाब्दिकम् । पिण्डदानात्फलं तच्च लभते नात्र संशयः

凡行萨特拉祭（sattra-yajña）十二年所获之果报，由施供团（piṇḍa-dāna）亦得同等功德；对此毫无疑惑。

Verse 45

अङ्कुल्लमूले यः पिण्डं पित्ःनुद्दिश्य दापयेत् । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति पितामहाः

凡在阿ṅ库拉树根处，为诸祖灵（Pitṛ）施献一团供食（piṇḍa）者，其祖父诸先灵得享满足，历十二年。

Verse 46

कृमिकीटपतङ्गा ये तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । प्राप्नुवन्ति मृताः स्वर्गं किं पुनर्ये नरा मृताः

尤提施提罗啊，即便在此圣渡口（tīrtha）死去的虫、蚁与飞蛾也得生天界；何况在此处命终的人类呢？

Verse 47

संन्यासं कुरुते योऽत्र जितक्रोधो जितेन्द्रियः । कुसुमेशे नरो भक्त्या स गच्छेच्छिवमन्दिरम्

凡在此库苏梅沙（Kusumeśa）受持出家（sannyāsa），降伏嗔怒、调御诸根者；此人以虔敬之心，得往湿婆之殿。

Verse 48

तत्र दिव्याप्सरोभिश्च देवगन्धर्वगायनैः । क्रीडते सेव्यमानस्तु कल्पकोटिशतं नृप

在那里，天女阿普萨拉（Apsarā）侍从，天界乾闼婆（Gandharva）歌者颂唱；他受敬奉而嬉游欢乐，历一百俱胝劫（kalpa），大王啊。

Verse 49

पूर्णे चैव ततः काल इह मानुष्यतां गतः । जायते राजराजेन्द्रैः पूज्यमानो नृपो महान्

待那时日圆满之后，他复归此世得人身，出生为大王，连诸王中之王亦敬奉于他。

Verse 50

सुरूपः सुभगो वाग्मी विक्रान्तो मतिमाञ्छुचिः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं सर्वव्याधिविवर्जितः

他容貌端严、福德具足、善于言辞、勇猛精进、聪慧清净；得寿圆满百年乃至更久，远离一切疾病。

Verse 51

एतत्पुण्यं पापहरं तीर्थकोटिशताधिकम् । कुसुमेशेति विख्यातं सर्वदेवनमस्कृतम्

此功德圣善，能除诸罪，胜过百百俱胝诸圣地；名闻为“库苏梅沙（Kusumeśa）”，为一切天神所礼敬。

Verse 150

। अध्याय

章（标题标记）。​‏