Adhyaya 69

Verse 1

मातलिरुवाच । अथ धर्माः शिवेनोक्ताः शिवधर्मागमोत्तमाः । ज्ञेया बहुविधास्ते च कर्मयोगप्रभेदतः

摩多梨说道：如今，湿婆所宣说的诸法——作为最上妙的“湿婆法”传承——应当了知其种类繁多，依业瑜伽的诸多分门别类而有差别。

Verse 2

हिंसादिदोषनिर्मुक्ताः क्लेशायासविवर्जिताः । सर्वभूतहिताः शुद्धाः सूक्ष्मायासा महत्फलाः

远离杀害等过失，免于苦恼与劳顿；以一切众生之利益为怀，清净无染——此等修行只需微细用功，却能成就广大果报。

Verse 3

अनंतशाखाकलिताः शिवमूलैकसंश्रिताः । ज्ञानध्यानसुपुष्पाढ्याः शिवधर्माः सनातनाः

湿婆的永恒之法，如同枝叶无量之树，唯以湿婆为根；以智慧与禅观之妙花繁盛庄严。

Verse 4

धारयंति शिवं यस्माद्धार्यते शिवभाषितैः । शिवधर्माः स्मृतास्तस्मात्संसारार्णवतारकाः

因为它们承持湿婆，而湿婆亦由湿婆所说之教而被承持，所以被忆念为“湿婆之法”——能渡越轮回大海的教诲。

Verse 5

तथाऽहि सा क्षमा सत्यं ह्रीः श्रद्धेन्द्रियसंयमः । दानमिज्यातपोदानं दशकं धर्मसाधनम्

确然如是：忍辱、真实、惭愧（谦抑）、信心与制御诸根；布施、祭祀礼敬（奉献之敬拜）、苦行，以及再一次的施与——此十种乃建立正法之资粮。

Verse 6

अथ व्यस्तैः समस्तैर्वा शिवधर्मैरनुष्ठितैः । शिवैकरस्य संप्राप्तैर्गतिरेकैव कल्पिता

如今，无论将诸般奉事湿婆之法分别修行，或合而行之；对已成就唯湿婆一心归依的奉献者，所宣说的至上归宿唯有一个——同一无二。

Verse 7

यथा भूः सर्वभूतानां स्थानं साधारणं स्मृतम् । तत्तथा शिवभक्तानां तुल्यं शिवपुरंस्मृतम्

正如大地被忆念为一切众生共同的住处，如是，湿婆城（Śivapura）亦被忆念为湿婆信众共同的居所。

Verse 8

यथेह सर्वभूतानां भोगाः सातिशयाः स्मृताः । नानापुण्यविशेषेण भोगाः शिवपुरे तथा

正如在此世间，一切众生的受用被说为高下不一；如是，在湿婆之城中，受用亦随各自所积不同功德（puṇya）而有差别。

Verse 9

शुभाशुभफलं चापि भुज्यते सर्वदेहिभिः । शिवधर्मस्य चैकस्य फलं तत्रोपभुज्यते

一切具身者皆受用善与不善之业果；然而在彼处，唯有一途——湿婆之法（dharma）——其果报被受用，显为殊胜。

Verse 10

यस्य यादृग्भवेत्पुण्यं श्रद्धापात्रविशेषतः । भोगाः शिवपुरे तस्य ज्ञेयाः सातिशयाः शुभाः

随人所得功德（puṇya）之深浅——尤依受者之殊胜与施者之信心而定——当知其在湿婆之城中的吉祥受用亦将格外丰盛、殊妙。

Verse 11

स्थानप्राप्तिः परं तुल्या भोगाः शांतिमयाः स्थिताः । कुर्यात्पुण्यं महत्तस्मान्महाभोगजिगीषया

对正行者而言，得至至上境界与无上果报相称；彼处诸乐安住于寂静安宁。故当修广大福德，愿得最胜之乐。

Verse 12

सर्वातिशयमेवैकं भावितं च सुरोत्तमैः । आत्मभोगाधिपत्यं स्याच्छिवः सर्वजगत्पतिः

唯此最为殊胜，且为诸天中最尊者所印可：湿婆为一切世界之主，于自身之乐具足自在主宰。

Verse 13

केचित्तत्रैव मुच्यंते ज्ञानयोगरता नराः । आवर्तंते पुनश्चान्ये संसारे भोगतत्पराः

有些人专注于知慧之瑜伽，即于彼处当下解脱；而另一些人耽著享乐，则复又回转于轮回世间（saṃsāra）。

Verse 14

तस्माद्विमुक्तिमिच्छंस्तु भोगासक्तिं च वर्जयेत् । विरक्तः शांतचित्तात्मा शिवज्ञानमवाप्नुयात्

是故欲求解脱者，当舍离对诸欲乐的执著；离染而心与自性寂静者，得证湿婆之智。

Verse 15

ये चापीशान्यहृदया यजंतीशं प्रसंगतः । तेषामपि ददातीशः स्थानं भावानुरूपतः

即便有人心不归依于伊沙（Īśa），只是偶然礼敬主宰；伊沙仍依其心意之趋向，赐与相称的存在境界。

Verse 16

तत्रार्चयंति ये रुद्रं सकृदुच्छिन्नकल्मषाः । तेषां पिशाचलोकेषु भोगानीशः प्रयच्छति

凡在彼处礼敬鲁陀罗者，纵使仅一次，其罪垢亦被斩断；主便赐予他们在毗舍遮诸界中的种种受用。

Verse 17

संतप्ता दुःखभारेण म्रियंते सर्वदेहिनः । अन्नदः पुण्यदः प्रोक्तः प्राणदश्चापि सर्वदः

一切具身众生，为苦担所灼，终归死亡。是故施食者被称为施福德者；诚然，施食亦是施生命者——即施一切者。

Verse 18

तस्मादन्नप्रदानेन सर्वदानफलं लभेत् । त्रैलोक्ये यानि रत्नानि भोगस्त्रीवाहनानि च

因此，以施食便得一切布施之果：三界之中所有珍宝，以及诸般受用、女子与车乘亦复如是。

Verse 19

अन्नदानप्रदः सर्वमिहामुत्र फलं लभेत् । यस्यान्नपानपुष्टांगः कुरुते पुण्यसंचयम्

施食之人，于此世与彼世皆得一切果报；因为肢体由饮食滋养之人，便能继续积聚福德。

Verse 20

अन्नप्रदातुस्तस्यार्धं कर्तुश्चार्धं न संशयः । धर्मार्थकाममोक्षाणां देहः परमसाधनम्

施食者得其半福，令其施者亦得其半，毫无疑惑。此身乃成就法、利、欲与解脱（mokṣa）之最上资具。

Verse 21

स्थितिस्तस्यान्नपानाभ्यामतस्तत्सर्वसाधनम् । अन्नं प्रजापतिः साक्षादन्नं विष्णुः शिवः स्वयम्

其存续依赖饮食；因此，食物是成就一切的资具。食物实为生主（Prajāpati）本身；食物即毗湿奴（Viṣṇu）；食物亦是湿婆（Śiva）亲自显现。

Verse 22

तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति । त्रयाणामपि लोकानामुदकं जीवनं स्मृतम्

因此，未曾有、亦将不有任何布施能与施食相等。于三界而言，水被忆念为生命本身。

Verse 23

पवित्रमुदकं दिव्यं शुद्धं सर्वरसायनम् । अन्नपानाश्व गो वस्त्र शय्या सूत्रासनानि च

当供奉圣水——神圣而清净、为万般良药之精华——亦当供奉饮食、马匹、乳牛、衣服、卧榻，以及以绳编织之座具。

Verse 24

प्रेतलोके प्रशस्तानि दानान्यष्टौ विशेषतः । एवं दानविशेषेण धर्मराजपुरं नरः

在亡灵之界（Preta-loka），尤以八种布施最受称赞。凭此殊胜施行，世人得至法王（Dharmarāja，阎摩 Yama）之城。

Verse 25

यस्माद्याति सुखेनैव तस्माद्धर्मं समाचरेत् । ये पुनः क्रूरकर्माणः पापादानविवर्जिताः

既由此能安乐易得，故当奉行正法（dharma）。然其行事残酷者——不施与、沉溺于罪——不循此道。

Verse 26

भुंजते दारुणं दुःखं नरके नृपनंदन । तथा सुखं प्रभुंजंति दानकर्तार एव तु

王子啊，他们在地狱中承受惨烈的痛苦；同样，唯有行布施者，才能圆满享受安乐。

Verse 27

तेषां तु संभवेत्सौख्यं कर्मयोगरतात्मनाम् । अप्रमेयगुणैर्दिव्यैर्विमानैः सर्वकामकैः

确然，心安住于业瑜伽者得生安乐；凭借具无量妙德、能成就一切所愿的天界飞车而受用。

Verse 28

असंख्यैस्तत्पुरं व्याप्तं प्राणिनामुपकारकैः । सहस्रसोमदिव्यं वा सूर्यतेजः समप्रभम्

那座城充满无数利益一切众生的善者；其光辉与日同耀，神圣非凡，宛如千月同照。

Verse 29

रुद्रलोकमिति प्रोक्तमशेषगुणसंयुतम् । सर्वेषां शिवभक्तानां तत्पुरं परिकीर्तितम्

此处名为鲁陀罗界（Rudraloka），具足一切功德；它被传颂为一切湿婆信众之城、之住处。

Verse 30

रुद्रक्षेत्रे मृतानां च जंगमस्थावरात्मनाम् । अप्येकदिवसं भक्त्या यः पूजयति शंकरम्

在鲁陀罗圣域（Rudra-kṣetra），即便是死于其地者——无论动者或不动者——凡以虔敬礼拜商羯罗（Śaṅkara），哪怕仅一日，也得广大功德。

Verse 31

सोपि याति शिवस्थानं किं पुनर्बहुशोर्चयन् । वैष्णवा विष्णुभक्ताश्च विष्णुध्यानपरायणाः

即便是他也能到达湿婆的住处——何况反复礼拜者！同样地，毗湿奴派的信众、毗湿奴的奉献者，专一安住于对毗湿奴的禅观者，必定证得至高归宿。

Verse 32

तेपि गच्छंति वैकुंठे समीपं देवचक्रिणः । ब्रह्मवादी च धर्मात्मा ब्रह्मलोकं प्रयाति सः

他们也前往毗昆陀，亲近那位执持神圣法轮的主。至于正直之人，宣说梵之真理、心归于梵者，则到达梵天之界。

Verse 33

पुण्यकर्ता सुपुण्येन पुण्यलोकं प्रयाति च । तस्मादीशे सदा भक्तिं भावयेदात्मनात्मनि

行善积德者，凭借殊胜功德，得生于善人之界。因此，应当恒常在自心之中、以自我之力，培育对主宰的虔敬。

Verse 34

हरौ वापि महाराज युक्तात्मा ज्ञानवान्स्वयम् । तस्मात्सर्वविचारेण भावदोषविचारतः

即便在奉事哈利之道上，伟大的君王啊，也应当自持其心，具足真智。因此，当以周密的省察审度一切——尤其检点自心倾向之过失——（然后方可行于正道）。

Verse 35

एवं विष्णुप्रभावेण विशिष्टेनापि कर्मणा । नरः स्थानमवाप्येतदेशभावानुरूपतः

如是，凭借毗湿奴之威力——并且即使通过殊胜的善业——人也将获得其所当得的归趣与境位，随其所处之地所熏成的性情与倾向而相应。

Verse 36

इत्येतदपरं प्रोक्तं श्रीमच्छिवपुरं महत् । देहिनां कर्मनिष्ठानां पुनरावर्त्तकं स्मृतम्

如是宣说此另一义：伟大而光辉的湿婆城（Śivapura）。它被忆念为使具身众生——执著于仪式业行者——再度回返于世间轮回之处。

Verse 37

ऊर्ध्वं शिवपुराज्ज्ञेयं वैष्णवं लोकमुत्तमम् । वैष्णवा मानवा यांति विष्णुध्यानपरायणाः

在湿婆之城之上，当知有至上的毗湿奴界。毗湿奴信众（Vaiṣṇava）——专注于观想毗湿奴者——往生于彼。

Verse 38

ब्राह्मणा ब्रह्मलोकं तु सदाचारा नरोत्तमाः । प्रयांति यज्विनः सर्वे पुरीं तां तत्त्वकोविदाः

婆罗门——品行端正、德行卓越的至善之人——凡行祭祀（yajña）且通达真理者，确实前往梵天界（Brahmaloka），至于那座城。

Verse 39

ऐंद्रं लोकं तथा यांति क्षत्रिया युद्धशालिनः । अन्ये च पुण्यकर्त्तारः पुण्यलोकान्प्रयांति ते

同样，骁勇善战的刹帝利前往因陀罗之界；其余行诸福德者，则趋向诸福善之天界。

Verse 69

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थे ययाति । चरिते एकोनसप्ततितमोऽध्यायः

如是，在《圣莲华往世书》（Śrī Padma Purāṇa）之《地分部》（Bhūmi-khaṇḍa）中，于韦那传说之内——在“祖灵圣渡”（Pitṛtīrtha）与耶耶提王事迹一段——第六十九章至此终了。