
The Tale of Sukalā: Testing Pativratā Fidelity and the Body-as-House Teaching
《莲华往世书》大地品第53章先写苏卡拉(Sukalā)的忧思:离开丈夫,世间享乐还有何意义?毗湿奴开示,妇女以“贞妇之法”(pativratā-dharma)——对夫君的清净忠贞与奉事——为至上之德,能护持其身心与名誉。 因陀罗(Śakra)欲试探或扰乱她的坚定,召来爱神迦摩(Kāma/Manmatha)。迦摩夸示其力,并谈欲望如何寄居于人的身体。因陀罗化作俊美人形,又遣一位女使(dūtī)前去劝诱苏卡拉;苏卡拉却自称克里卡拉(Kṛkala)之妻,叙述丈夫朝圣远行与自己守望的悲苦。 随后章节转为长篇教诫,驳斥感官之乐:青春如屋之“新”,转瞬即逝;此身无常且不净。衰老、疾病与败坏终将拆穿美色幻相。最后上升到形上省思:众身之中唯有一真我(Ātman)同在,故当以正知与法(dharma)超越欲念。
Verse 1
सुकलोवाच । एवं धर्मं श्रुतं पूर्वं पुराणेषु तदा मया । पतिहीना कथं भोगं करिष्ये पापनिश्चया
苏卡拉说:“我从前在诸《往世书》中听闻过如此的法(dharma)。然而我既无夫君,又怎能享受世间之乐——当我心意已决,趋向罪业?”
Verse 2
कांतेन तु विना तेन जीवं काये न धारये । विष्णुरुवाच । एवमुक्त्वा परं धर्मं पतिव्रतमनुत्तमम्
“没有那位挚爱的夫君,我便不愿让此身再持其命。”毗湿奴(Viṣṇu)说:她如此言毕,便宣示了至上的法——无与伦比的“夫誓”(pativratā),对夫君的圣洁贞信之愿。
Verse 3
तास्तु सख्यो वरा नार्यो हर्षेण महतान्विताः । श्रुत्वा धर्मं परं पुण्यं नारीणां गतिदायकम्
那些贤善的女子——她的同伴们——听闻这至上而清净之法,能赐予女子真实归趣与正道,便都充满了极大的欢喜。
Verse 4
स्तुवंति तां महाभागां सुकलां धर्मवत्सलाम् । ब्राह्मणाश्च सुराः सर्वे पुण्यस्त्रियो नरोत्तम
噢,人中至善者,婆罗门与一切天神,并诸贤德女子,同声赞颂那最具福德的苏卡拉——爱敬法义、眷恋正道之人。
Verse 5
तस्या ध्यानं प्रकुर्वंति पतिकामप्रभावतः । अत्यर्थं दृढतामिंद्र सुःविचिंत्य सुरेश्वरः
凭借她对夫君的深切愿力,人们便对她修持观想;而你,因陀罗,诸天之主,深思熟虑之后,赐予她极其坚固不移的决心。
Verse 6
सुकलायाः परं भावं सुविचार्यामरेश्वरः । चालये धैर्यमस्याश्च पतिस्नेहं न संशयः
诸天之主(因陀罗)细察苏卡拉最深的心性后心想:“我也要动摇她的坚忍——她对夫君的爱,毫无疑问。”
Verse 7
सस्मार मन्मथं देवं त्वरमाणः सुराधिपः । पुष्पचापं स संगृह्य मीनकेतुः समागतः
诸天之主匆匆忆念(召请)爱神摩摩他。执起花之弓的“鱼旗者”弥那计都(摩摩他)随即来到那里。
Verse 8
प्रियया च तया युक्तो रत्या दृष्टमहाबलः । बद्धांजलिपुटो भूत्वा सहस्राक्षमुवाच सः
见到那位大力者与爱侣罗蒂同来,他合掌致敬,向千眼者(因陀罗)开口说道。
Verse 9
कस्मादहं त्वया नाथ अधुना संस्मृतो विभो । आदेशो दीयतां मेद्य सर्वभावेन मानद
大主啊,为何此刻忆念我,遍在者啊?今日请以全然心意赐我敕命,赐荣者啊。
Verse 10
इंद्र उवाच । सुकलेयं महाभागा पतिव्रतपरायणा । शृणुष्व कामदेव त्वं कुरु साहाय्यमुत्तमम्
因陀罗说道:“苏迦蕾雅乃极其有福之女,专心守持对夫贞顺之誓。听我言,迦摩天啊——请赐予你最上妙的助力。”
Verse 11
निष्कर्षय महाभागां सुकलां पुण्यमंगलाम् । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शक्रस्य तमथाब्रवीत्
“把那最有福的苏迦罗——吉祥而圣洁者——引出来。”听到释迦罗(因陀罗)这番话,他便回答了他。
Verse 12
एवमस्तु सहस्राक्ष करिष्यामि न संशयः । साहाय्यं देवदेवेश तव कौतुककारणात्
“愿如此,千眼者啊。我必行之,毫无疑虑。诸天之主啊,我将助你一臂之力,只因你欲观此奇妙之事。”
Verse 13
एवमुक्त्वा महातेजाः कंदर्पो मुनिदुर्जयः । देवाञ्जेतुं समर्थोऽहं समुनीनृषिसत्तमान्
说罢,光辉炽盛的建达婆(甘达尔帕)——连牟尼圣者亦难胜之——宣言道:“我能征服诸天,连同诸贤者在内;噢,最胜的仙人啊。”
Verse 14
किं पुनः कामिनीं देव यस्या अंगे न वै बलम् । कामिनीनामहं देव अंगेषु निवसाम्यहम्
“更何况那被欲火所缠的女子,主啊,她的肢体实无力量。主啊,我就居住在多情女子的肢体之中。”
Verse 15
भाले कुचेषु नेत्रेषु कचाग्रेषु च सर्वदा । नाभौ कट्यां पृष्ठदेशे जघने योनिमंडले
恒常——在额上、在双乳、在双眼、在发梢;在脐处、在腰间、在背部之域、在臀部,以及在阴门之轮(生殖部位)。
Verse 16
अधरे दंतभागेषु कक्षायां हि न संशयः । अंगेष्वेवं प्रत्यंगेषु सर्वत्र निवसाम्यहम्
在下唇、在齿之处、在腋下——确然无疑——如是于诸肢与支分之中,我遍住一切处。
Verse 17
नारी मम गृहं देव सदा तत्र वसाम्यहम् । तत्रस्थः पुरुषान्सर्वान्मारयामि न संशयः
“主啊,女子乃我之居处;我常住于彼。立于其间,我杀尽诸男子——此无疑也。”
Verse 18
स्वभावेनाबलादेव संतप्ता मम मार्गणैः । पितरं मातरं दृष्ट्वा अन्यं स्वजनबांधवम्
她本性柔弱无依;确被我之箭所煎迫。见到其父、其母,以及其他亲族眷属……
Verse 19
सुरूपं सगुणं देव मम बाणा हता सती । चलते नात्र संदेहो विपाकं नैव चिंतयेत्
主啊,我之箭已中那位贞善之女——形貌端严,德行具足。她确在动转,毫无疑虑;不必忧虑此举之最终果报。
Verse 20
योनिः स्पंदेत नारीणां स्तनाग्रौ च सुरेश्वर । नास्ति धैर्यं सुरेशान सुकलां नाशयाम्यहम्
“噢诸天之主,女子的胎宫悸动,乳尖亦颤;毫无定力啊,诸天的统御者——我将毁灭苏迦罗(Sukalā)。”
Verse 21
इंद्र उवाच । पुरुषोहं भविष्यामि रूपवान्गुणवान्धनी । कौतुकार्थमिमां नारीं चालयामि मनोभव
因陀罗说道:“我将化作男子——俊美、具德且富足。只为戏乐,我要扰动此女之心,噢摩诺婆伐(爱神迦摩 Kāma)。”
Verse 22
नैव कामान्न संत्रासान्न वा लोभान्न कारणात् । न वै मोहान्न वै क्रोधात्सत्यं सत्यं रतिप्रिय
非因欲望,非因恐惧,非因贪求,亦非为任何隐秘缘由;非因迷惑,亦非因嗔怒——此乃真实,真实啊,噢喜乐之所爱者。
Verse 23
कथं मे दृश्यते तस्या महत्सत्यं पतिव्रतम् । निष्कर्षिष्य इतो गत्वा भवन्मोहोत्र कारणम्
我如何得以亲见她那伟大的真实与贞顺的夫妇之德?我将从此处离去,抽丝剥茧,揭出你在此事上迷惑的根由。
Verse 24
एवं कामं च संदिश्य जगाम सुरराट्स्वयम् । आत्मविकृतिसंभूतो रूपवान्गुणवान्स्वयम्
于是,他嘱咐了迦摩(Kāma)之后,诸天之王便自行离去。由自身变化而生,他容貌俊美,德行具足。
Verse 25
सर्वाभरणशोभांगः सर्वभोगसमन्वितः । भोगलीलासमाकीर्णः सर्वदौदार्यसंयुतः
他的肢体以种种宝饰而光耀,具足一切享乐。沉浸于嬉戏般的欢悦之中,恒常具备无尽的慷慨施与。
Verse 26
यत्र सा तिष्ठते देवी कृकलस्य प्रिया नृप । आत्मलीलां स्वरूपं च गुणं भावं प्रदर्शयेत्
大王啊,凡那位女神——克里卡拉所钟爱者——所安住之处,她便显现自身的神圣戏游(līlā)、真实本相、诸德与内在情态。
Verse 27
नैव पश्यति सा तं तु पुरुषं रूपसंपदम् । यत्रयत्र व्रजेत्सा हि तत्र तां पश्यते नृप
她全然不见那位容貌俊美的男子;反之,无论她走到哪里,都是他在那里看见她,大王啊。
Verse 28
साभिलाषेण मनसा तामेवं परिपश्यति । कामचेष्टां सहस्राक्षोऽदर्शयत्सर्वभावकैः
他以充满欲望的心如此凝视着她;千眼者因陀罗显现种种情爱之态,以诸般情绪尽皆表露。
Verse 29
चतुष्पथे पथे तीर्थे यत्र देवी प्रयाति सा । तत्रतत्र सहस्राक्षस्तामेव परिपश्यति
在四衢路口、在道路之上、在神圣渡口——女神所至之处——千眼者因陀罗便在彼处、唯独凝望着她。
Verse 30
इंद्रेण प्रेषिता दूती सुकलां प्रति सा गता । सुकलां सुमहाभागां प्रत्युवाच प्रहस्य वै
奉因陀罗之命,那位女使者前往苏卡拉;她含笑开口,对这位大福德的苏卡拉说道。
Verse 31
अहो सत्यमहोधैर्यमहो कांतिरहो क्षमा । अस्या रूपेण संसारे नास्ति नारी वरानना
啊!何等真实,何等坚忍勇毅,何等光辉,何等宽恕!在这世间,哦,美颜者,再无女子能与她的容貌相比。
Verse 32
का त्वं भवसि कल्याणि कस्य भार्या भविष्यसि । यस्य त्वं सगुणा भार्या स धन्यः पुण्यभाग्भुवि
“吉祥的女士,你是谁?你将成为谁的妻子?那位以你这具德之人为妻者,确实蒙福,在世间具大功德。”
Verse 33
तस्यास्तु वचनं श्रुत्वा तामुवाच मनस्विनी । वैश्यजात्यां समुत्पन्नो धर्मात्मा सत्यवत्सलः
听了她的话,那位意志坚定的女子答道:“他生于吠舍种姓,性本正直,深爱真实。”
Verse 34
तस्याहं हि प्रिया भार्या सत्यसंधस्य धीमतः । कृकलस्यापि वैश्यस्य सत्यमेव वदामि ते
我确是那位智者、守誓之人的爱妻——吠舍族的克里卡拉。我对你所言唯是真实。
Verse 35
मम भर्ता स धर्मात्मा तीर्थयात्रां गतः सुधीः । तस्मिन्गते महाभागे मम भर्तरि संप्रति
我的夫君,心地正直而有智慧,已踏上前往诸圣地渡口(tīrtha)的朝圣之旅。如今这位有福的夫君既已出行,此刻……
Verse 36
अतिक्रांताः शृणुष्व त्वं त्रयश्चैवापि वत्सराः । ततोहं दुःखिता जाता विना तेन महात्मना
请听:整整三年已经过去。此后,失去那位大心之人,我便被忧苦所淹没。
Verse 37
एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मवृत्तांतमेव ते । भवती पृच्छते मां का भविष्यति वदस्व मे
这一切——我自身的经历——都已向你详尽陈述。如今你问我:“她将来会成为什么?”请告诉我。
Verse 38
सुकलाया वचः श्रुत्वा दूत्या आभाषितं पुनः । मामेवं पृच्छसे भद्रे तत्ते सर्वं वदाम्यहम्
听罢苏卡拉(Sukalā)之言,那位女使者又说道:“亲爱的,既然你如此问我,我将把一切都告诉你。”
Verse 39
अहं तवांतिकं प्राप्ता कार्यार्थं वरवर्णिनि । श्रूयतामभिधास्यामि श्रुत्वा चैवाव धार्यताम्
美貌端丽、肤色皎洁的夫人啊,我为一事而来到你面前。请聆听:我将陈述;听后务必铭记于心。
Verse 40
गतस्ते निर्घृणो भर्ता त्वां त्यक्त्वा तु वरानने । किं करिष्यसि तेनापि प्रियाघातकरेण च
你那无情的丈夫已离去,弃你而去,啊,容颜姣好者。你又何必顾念他——那伤害所爱之人的人?
Verse 41
यस्त्वां त्यक्त्वा गतः पापी साध्व्याचारसमन्विताम् । किं वा स ते गतो बाले तत्र जीवति वै मृतः
那罪人弃你而去,尽管你具足贞善之行。小女啊,他去了哪里?他在那里还活着,还是确已死去?
Verse 42
किं करिष्यति तेनैवं भवती खिद्यते वृथा । कस्मान्नाशयते चांगं दिव्यं हेमसमप्रभम्
这样又能成就什么呢?你如此忧伤,实属徒然。为何他不毁去那如黄金般光耀的神圣之身?
Verse 43
बाल्ये वयसि संप्राप्ते मानवो न च विंदति । एकं सुखं महाभागे बालक्रीडां विना शुभे
当童年之期到来,人便不见别样的快乐。福德具足者、吉祥的女士啊——唯有一种喜悦:孩童般的嬉戏。
Verse 44
वार्द्धके दुःखसंप्राप्तिर्जरा कायं प्रहिंसयेत् । तारुण्ये भुज्यते भोगः सुखात्सर्वो वरानने
在老年,苦恼相随;衰老侵扰并损伤此身。在青春,诸乐得以受用;因此,啊,容颜姣好者,众人皆求安乐。
Verse 45
यावत्तिष्ठति तारुण्यं तावद्भुंजंति मानवाः । सुखभोगादिकं सर्वं स्वेच्छया रमते नरः
只要青春尚存,人们便不断沉溺享乐;随其自意之人,欢喜于一切诸般乐受与受用。
Verse 46
यावत्तिष्ठति तारुण्यं तावद्भोगान्प्रभुंजते । वयस्यपि गते भद्रे तारुण्ये किं करिष्यति
只要青春尚在,便可享受诸乐;然而年岁既至,亲爱的啊——那时青春又能成就什么呢?
Verse 47
संप्राप्ते वार्द्धके देवि किंचित्कार्यं न सिध्यति । स्थविरश्चिंतयेन्नित्यं सुखकार्यं न गच्छति
女神啊,老年既至,几乎诸事难成;老人恒常忧虑,不再趋向安乐与怡适之行。
Verse 48
वयस्यपि गते बाले क्रियते सेतुबंधनम् । तादृशोयं भवेत्कायस्तारुण्ये तु गते शुभे
纵使童年已过,仍能建造桥梁;同样地,当吉祥的青春逝去,身体也变得如彼一般,不复旧日强健。
Verse 49
तस्माद्भुंक्ष्व सुखेनापि पिबस्व मधुमाधवीम् । कामाबाणा दहंत्यंगं तवेमे चारुलोचने
因此你且安然进食,并饮此蜜甜的摩陀毗酒。美目之人啊,这些欲望之箭正灼烧着你的身躯。
Verse 50
अयमेकः समायातः पुरुषो रूपवान्गुणी । अयं हि पुरुषव्याघ्रः सर्वज्ञो गुणवान्धनी
唯有此人来到此处,容貌端严,德行具足。诚然,他乃人中之虎:无所不知,具诸善德,且富饶有财。
Verse 51
तवार्थे नित्यसंयुक्तः स्नेहेन वरवर्णिनि । सुकलोवाच । बाल्यं नास्त्यपि जीवस्य तारुण्यं नास्ति जीविते
为汝之利,肤色姝美者,我以爱恋恒常与汝相系。苏迦罗言:众生之生中,童年几不可得;而青春亦在生命里难得久住。
Verse 52
वृद्धत्वं नास्ति चैवास्य स्वयंसिद्धः सुसिद्धिदः । अमरो निर्जरो व्यापी सुसिद्धः सर्ववित्तमः
于彼而言,全无老迈。自成圆满,赐予究竟成就。不死不坏,遍满一切——圆成无缺,乃一切之至上知者。
Verse 53
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । त्रिपंचाशत्तमोऽध्यायः
如是,于尊贵《莲华往世书》(Padma Purāṇa)之《大地品》(Bhūmi-khaṇḍa)中,在韦那(Vena)之因缘、苏迦罗(Sukalā)之行传里,第五十三章至此圆满。
Verse 54
यथा वार्द्धकिना कायस्तथा सूत्रेण मंदिरम् । अनेककाष्ठसंघातैर्नाना दारुसमुच्चयैः
譬如木匠依材而塑成形体,如是寺庙亦依准绳(墨线、量绳)而建;由众多木材之聚合,汇集种种树木之材。
Verse 55
मृत्तिकयोदकेनापि समंतात्परिणामयेत् । लिपितं लेपकैः काष्ठं चित्रं भवति चित्रकैः
即使仅凭泥土与清水,也能四方塑成形相;木材经抹灰匠涂抹覆面,便在画师之手化为图画。
Verse 56
प्रथमं रूपमायाति गृहं सूत्रेण सूत्रितम् । पुष्णंति च स्वयं तत्तु लेपनाद्वै दिने दिने
起初,房舍依测绳所划之线而成形;继而人们亲自护持它——确然——日日以灰泥涂抹修整。
Verse 57
वायुनांदोलितं नित्यं गृहं च मलिनायते । मध्यमो वर्तुतः कालो गृहस्य परिकथ्यते
房舍若恒常为风所摇撼,也会渐染尘垢;因此,这样的时段被称为房屋的中等时期。
Verse 58
रूपहानिर्भवेत्तस्य गृहस्वामी विलेपयेत् । स्वेच्छया च गृहस्वामी रूपवत्त्वं नयेद्गृहम्
若其美观有所损减,宅主当以灰泥重加涂抹修复;并随其心愿,使居所再归端丽庄严。
Verse 59
तारुण्यं तस्य गेहस्य दूतिके परिकथ्यते । काष्ठसंघैश्च जीर्णत्वं बहुकालैः प्रयाति सः
那房舍的“青春”诚然可说,噢使女传信者;然而因其木构聚合之身,历经长久岁月,终必走向朽坏。
Verse 60
स्थानभ्रष्टाः प्रजायंते मूलाग्रे प्रचलंति ते । न सहेल्लेपनाभारमाधारेण प्रतिष्ठति
凡失其本位者,生而卑下;在根尖亦战栗不安。因无坚固依基,不能承受灰泥之重。
Verse 61
एतद्गृहस्य वार्द्धक्यं कथितं शृणु दूतिके । पतमानं गृहं दृष्ट्वा गृहस्वामी परित्यजेत्
此宅之“衰老”(败坏)已如是说——听吧,女使者。见屋将倾,宅主当舍而去。
Verse 62
गृहमन्यं प्रवेशाय प्रयात्येव हि सत्वरम् । तथा बाल्यं च तारुण्यं नृणां वृद्धत्वमेव च
如人急趋入他宅,世人之童年与青春亦疾速流逝,终归于老年而已。
Verse 63
स बाल्ये बालरूपश्च ज्ञानहीनं प्रकारयेत् । चित्रयेत्कायमेवापि वस्त्रालंकारभूषणैः
在童年,应描绘其为孩童之形,示其未具知识;并以衣服、饰物与珠宝装点其身。
Verse 64
लेपनैश्चंदनैश्चान्यैस्तांबूलप्रभवादिभिः । कायस्तरुणतां याति अतिरूपो विजायते
以香膏涂饰、以檀香膏等诸物,并以槟榔之类相助,身体得以显现青春,容貌愈加俊美出众。
Verse 65
बाह्याभ्यंतरमेवापि रसैः सर्वैः प्रपोषयेत् । तेन पोषणभावेन परिपुष्टः प्रजायते
应以一切生命精华滋养外在与内在;由此滋养之行与滋养之心,众生便得圆满强健、发育周全。
Verse 66
जायते मांसवृद्धिस्तु रसैश्चापि नवोत्तमा । यांति विस्तरतां राजन्नंगान्याप्यायितान्यपि
由滋养之精华,生起上妙的新肉增长;大王啊,诸肢体一旦得善养,亦随之丰盈扩展。
Verse 67
प्रत्यंगानि रसैश्चैव स्वंस्वं रूपं प्रयांति वै । दंताधरौ स्तनौ बाहू कटिपृष्ठमुरू उभे
确然,诸支分肢各依其精华(rasa)而得其正形:牙与唇、乳房、双臂、腰与背,以及两股。
Verse 68
हस्तपादतलौ तद्वद्वृद्धित्वं प्रतिपेदिरे । उभाभ्यामपि तान्येव वृद्धिमायांति तानि वै
同样,手掌与足底亦获得增长;确然,由二者之力,那些部分也随之增益。
Verse 69
अंगानि रसमांसाभ्यां सुरूपाणि भवंति ते । तैः स्वरूपैर्भवेन्मर्त्यो रसबद्धश्च दूतिके
由体液与肉之和合,诸肢体得成端丽之形;凭此形相,凡人遂得出生——被诸味欲乐所系缚,噢,传信的侍女。
Verse 70
सुरूपः कथ्यते मर्त्यो लोके केन प्रियो भवेत् । विष्ठामूत्रस्य वै कोशः काय एष च दूतिके
世间或称男子俊美,但凭何真实尺度能得人爱?因为此身啊,传信的少女,此身不过是盛粪与尿的囊袋。
Verse 71
अपवित्रशरीरोयं सदा स्रवति निर्घृणः । तस्य किं वर्ण्यते रूपं जलबुद्बुदवच्छुभे
吉祥者啊,此身内里不净,常常渗流,且无悲悯。若它如水泡般刹那不定,又有何恒常之形可称赞?
Verse 72
यावत्पंचाशद्वर्षाणि तावत्तिष्ठति वै दृढः । पश्चाच्च जायते हानिस्तस्यैवापि दिनेदिने
直至五十年间,他确能坚固自持;其后衰败亦在他身上生起,日日递增。
Verse 73
दंताः शिथिलतां यांति तथा लालायते मुखम् । चक्षुर्भ्यामपि पश्येन्न कर्णाभ्यां न शृणोति च
牙齿渐松,口中流涎;即使有眼也不能见,有耳也不能闻。
Verse 74
गतिं कर्तुं न शक्नोति हस्तपादैश्च दूतिके । अक्षमो जायते कायो जराकालेन पीडितः
传信者啊,当老迈之时来折磨他,身体便成无能;纵有手足,也不能行走移动。
Verse 75
तद्रसः शोषमायाति जराग्नितापशोषितः । अक्षमो जायते दूति केन रूपत्वमिष्यते
生命精华枯竭,被老迈之火的热焰所灼而干。人遂无能,哦使者;又怎能指望容色常驻?
Verse 76
यथा जीर्णं गृहं याति क्षयमेवं न संशयः । तथा संक्षयमायाति वार्द्धके तु कलेवरम्
正如破旧的老屋必定走向倾颓,毫无疑问;同样,身体在老年也必然衰败、日渐消耗。
Verse 77
ममरूपं समायातं वर्णस्येवं दिने दिने । केनाहं रूपसंयुक्ता केन रूपत्वमिष्यते
“日复一日,我的容色竟变作那般颜色。是谁使我具足美貌?又凭谁使这美态得以维系?”
Verse 78
यथा जीर्णं गृहं याति केनासौ पुरुषो बली । यस्यार्थमागता दूति भवती केन शंसति
那位强健之人怎会离去,仿佛走向一座倾圮的旧屋?你以使者之身来此为谁之事,又称谁为其因由?
Verse 79
किमु चैव त्वया दृष्टं ममांगे वद सांप्रतम् । तस्यांगादिह हीनं च दूति नास्त्यधिकं तथा
立刻告诉我:你在我身上究竟看见了什么?哦使者,此处诸肢无一欠缺,也并无任何过多之处。
Verse 80
यथा त्वं च तथासौवै तथाहं नात्र संशयः । कस्य रूपं न विद्येत रूपवान्नास्ति भूतले
如你一般,他亦如是;我亦如是——对此毫无疑惑。谁会没有形相可寻?在大地之上,没有任何众生是无形的。
Verse 81
उच्छ्रायाः पतनांताश्च नगास्तु गिरयः शुभे । कालेन पीडिता यांति तद्वद्भूताश्च नान्यथा
吉祥者啊,群山与高峰虽巍然耸立,终究归于坠落;为时间所逼迫,终将消逝。众生亦复如是,别无他途。
Verse 82
अरूपो रूपवान्दिव्य आत्मा सर्वगतः शुचिः । स्थावरेष्वेव सर्वेषु जंगमेषु च दूतिके
虽无形相,祂亦具形相——神圣的自我,遍一切处而清净;在一切不动之物中,也在一切动者之中,哦使者。
Verse 83
एको निवसते शुद्धो घटेष्वेकं यथोदकम् । घटनाशात्प्रयात्येकमेकत्वं त्वं न बुध्यसे
唯一清净的实相,以同一临在住于众多身器之中,如同同一之水住在不同的罐里。罐破之时,那(似被盛住的)水便‘归去’为一;而你却不悟此一味之性。
Verse 84
पिंडनाशादयं चात्मा एकरूपो विजायते । एकं रूपं मया दृष्टं संसारे वसता सदा
当身之聚合毁坏之时,此自我显为一相、不分之性。我常住于轮回(saṃsāra)之中,恒常所见唯有那唯一真实之相。
Verse 85
एवं वद स्वतं ज्ञात्वा यस्यार्थमिह चागता । दर्शयस्व अपूर्वं मे यदि भोक्तुमिहेच्छसि
既然你自己已知来此之目的,就当如实而言。若你真欲在此受用,请示我前所未有之事。
Verse 86
व्याधिना पीड्यमानस्य कफेनापि वृतस्य च । अंगाद्विचलते शोणः स्थानभ्रष्टोभिजायते
当人被疾病所逼迫,又为痰所壅塞时,血离其正位,遂从身中动荡外泄。
Verse 87
अंगसंधिषु सर्वासु पलत्वं चांतरं गतः । एकतो नाशमायाति स्वं हि रूपं परित्यजेत्
当苍白与内在虚弱遍及全身诸关节时,便会一时趋于败亡,宛如舍弃自身之形。
Verse 88
विष्ठात्वं जायते शीघ्रं कृमिभिश्च भवेत्किल । तद्वद्दुःखकरं वापि निजरूपं परित्यजेत्
它很快化为粪秽,并据说充满虫蛆。同样,若自身之形态成为痛苦之因,亦当舍离。
Verse 89
श्रूयतां जायते पश्चात्कृमिदुर्गंधसंकुलम् । जायंते तत्र वै यूकाः कृमयो वा न संशयः
且听:其后便充满虫蛆与恶臭;其中确有虱与诸虫生起,毫无疑问。
Verse 90
सकृमिः कुरुते स्फोटं कंडूं च परिदारुणाम् । व्यथामुत्पादयेद्यूका सर्वांगं परिचालयेत्
皮肤之虫引起疱疹与极其剧烈的瘙痒;虱子生出疼痛,使全身不安,时时躁动不止。
Verse 91
नखाग्रैर्घृष्यमाणा सा कंडूः शांता प्रजायते । तद्वत्तैश्च शृणुष्वैव सुरतस्य न संशयः
当瘙痒以指甲尖轻搔摩擦,便得安抚而渐息。亦复如是——且听——无疑,男女交合之乐亦由此类摩擦而生。
Verse 92
भुंजत्येव रसान्मर्त्यः सुभिक्षान्पिबते पुनः । वायुना तेन प्राणेन पाकस्थानं प्रणीयते
凡人确实品尝诸味,又饮滋养之液;由那随风运行的生命之息(普拉那 prāṇa),食物被送至消化之处。
Verse 93
यद्भक्तं प्राणिभिर्दूति पाकस्थानं गतं पुनः । सर्वं तत्पिहितं तत्र वायुर्वै पातयेन्मलम्
凡诸众生所食之物,复至烹煮之处(消化之所)时,彼处一切皆被覆蔽;而实则由风使秽物下坠而出。
Verse 94
सारभूतो रसस्तत्र तद्रक्तश्च प्रजायते । निर्मलः शुद्धवीर्यस्तु ब्रह्मस्थानं प्रयाति च
于彼处,精华化为“味液”(rasa,滋养之流),由此而生血。清净之人,生命精力既净,亦得趋至梵(Brahman)之住处。
Verse 95
आकृष्टः स समानेन नीतस्तेनापि वायुना । स्थानं न लभते वीर्यं चंचलत्वेन वर्तते
被内行之气牵引,又被同一阵风所裹挟,便无安稳立足之处;其生命之力因躁动而四处游移。
Verse 96
प्राणिनां हि कपालेषु कृमयः संति पंच वै । द्वावेतौ कर्णमूले तु नेत्रस्थाने ततः पुनः
确实,据说众生的头骨之中有五类虫:其中两类在耳根处,另外(其余)又在眼部区域。
Verse 97
कनिष्ठांगुलिमानेन रक्तपुच्छाश्च दूतिके । नवनीतस्य वर्णेन कृष्णपुच्छा न संशयः
使者啊,按小指之长来量,她的尾端呈红色;又如新鲜酥油之色,她的尾端呈黑色——毫无疑问。
Verse 98
तेषां नामापि भद्रे त्वं मत्तो निगदितं शृणु । पिंगली शृंखली नाम द्वौ कृमी कर्णमूलयोः
吉祥者啊,请听我所宣说的它们的名字:在耳根处有两虫,名为“平伽梨”(Piṅgalī)与“室陵迦梨”(Śṛṅkhalī)。
Verse 99
चपलः पिप्पलश्चैव द्वावेतौ नासिकाग्रयोः । शृंगली जंगली चान्यौ नेत्रयोरंतरस्थितौ
“恰婆罗”(Capala)与“毗波罗”(Pippala)二者在鼻尖;而“室陵伽梨”(Śṛṅgalī)与“阇伽梨”(Jaṅgalī)另二者,位于双眼之内(其间)。
Verse 100
कृमीणां शतपंचाशत्तादृग्भूता न संशयः । भालांतेवस्थिताः सर्वे राजिकायाः प्रमाणतः
此类之虫共有一百五十种——毫无疑问。皆位于额端之处,其形量各如一粒芥子。
Verse 101
कपालरोगिणः सर्वे विकुर्वंति न संशयः । केशद्वयं मुखे तस्य विद्यते शृणु दूतिके
凡患颅疾者,举止乖异而扭曲——毫无疑问。听着,信使啊:其面上有一对毛发。
Verse 102
प्राणिनां संक्षयं विद्धि तत्क्षणे हि न संशयः । स्वस्थाने संस्थितस्यापि प्राजापत्यस्य वै मुखे
当知众生之毁灭可于彼刻即至——毫无疑问。即便安住于自身正位者,(死亦现起)于生主Prajāpati之口前。
Verse 103
तद्वीर्यं रसरूपेण पतते नात्र संशयः । मुखेन पिबते वीर्यं तेन मत्तः प्रजायते
彼之精力以液态精华而下坠——毫无疑问。以口饮其精,则人迷醉(惑乱),由此而生子嗣。
Verse 104
तालुमध्यप्रदेशे च चंचलत्वेन वर्तते । इडा च पिंगला नाडी सुषुम्णाख्या च संस्थिता
于上腭中部之域,它以不安而游动;彼处有名为伊陀(Iḍā)与平伽罗(Piṅgalā)之脉道,亦有名为苏舒姆那(Suṣumṇā)者安立。
Verse 105
सुबलेनापि तस्यैव नाडिका जालपंजरे । कामकंडूर्भवेद्दूति सर्वेषां प्राणिनां किल
即使力量微弱,那栅格般牢笼上的小孔也会成为欲望的痒处;使者啊,确乎对一切众生皆然。
Verse 106
पुंसश्च स्फुरते लिंगं नार्या योनिश्च दूतिके । स्त्रीपुंसौ संप्रमत्तौ तु व्रजतः संगमं ततः
媒人啊,男子之根起动,女子之阴亦然;于是男女为欲所醉,便趋向交合。
Verse 107
कायेन कायसंघृष्टिर्मैथुनेन हि जायते । क्षणमात्रं सुखं काये पुनः कंडूश्च तादृशी
由交合而生身与身的摩擦;身中之乐仅一刹那,随后又复起同样的痒欲。
Verse 108
सर्वत्र दृश्यते दूति भाव एवंविधः किल । व्रज त्वमात्मनः स्थानं नैवास्त्यत्र अपूर्वता
使者啊,此类媒介之态确乎处处可见。你且回到自己的地方去;此中并无新奇。
Verse 109
अपूर्वं नास्ति मे किंचित्करोम्येव न संशयः
于我而言并无任何前所未有之事;我必定施行之,毫无疑虑。