
Sukalā’s Account: Ikṣvāku and Sudevā; the Boar’s Resolve and the Dharma of Battle
在同伴的追问下,苏卡拉(Sukalā)讲述一段关乎王者伦理的故事:在阿约提亚(Ayodhyā),摩奴(Manu)族裔之王伊克什瓦库(Ikṣvāku)迎娶诚实守真之苏德瓦(Sudevā),以正法(dharma)治国。一次在恒河(Gaṅgā)林野附近狩猎时,他遇见野猪王科拉/婆罗诃(Kola/Varāha)及其兽群。 野猪王畏惧造罪的猎人,却又在国王身上感到近乎神圣的威仪,仿佛是凯沙瓦/毗湿奴(Keśava/Viṣṇu)的化现。他在逃避与迎战之间权衡,并阐明战斗乃刹帝利与英雄之责,甚至可视为自我献祭:若为正法而死,便得往毗湿奴之界。 母猪后妃舒卡丽(Śūkarī)哀叹领袖一亡则群体秩序崩坏;诸子则以孝道为重,称若弃父母将招致地狱之报。章末,兽群依正法作出决断,列阵待战,迎向逼近的王者猎人。
Verse 1
द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । सख्य ऊचुः । सुदेवा का त्वया प्रोक्ता किमाचारा वदस्व नः । त्वया प्रोक्तं महाभागे वद नः सत्यमेव च
众友说道:“你所说的苏德瓦是谁?她的行持如何——请告诉我们。福德具足的女士啊,请如实说出你所言。”
Verse 2
सुकलोवाच । अयोध्यायां महाराजः स आसीद्धर्मकोविदः । मनुपुत्रो महाभागः सर्वधर्मार्थतत्परः
苏迦罗(Sukala)说:在阿踰陀(Ayodhyā)有一位大王,通达正法(dharma);他是摩奴(Manu)之子,福德尊贵,专志于一切义理与其目标。
Verse 3
इक्ष्वाकुर्नाम सर्वज्ञो देवब्राह्मणपूजकः । तस्य भार्या सदा पुण्या पतिव्रतपरायणा
有一位名为伊克什瓦库(Ikṣvāku)的人,通晓万事,敬奉诸天并礼敬婆罗门(brāhmaṇa)。他的妻子恒常清净贤善,专心守持对夫之贞顺誓愿。
Verse 4
तया सार्द्धं यजेद्यज्ञं तीर्थानि विविधानि च । वेदराजस्य वीरस्य काशीशस्य महात्मनः
与她同修者,当行祭祀(yajña),并巡礼诸般圣地渡口(tīrtha)——皆属大心的迦尸主(Kāśīśa)、英勇的吠陀王(Vedarāja)。
Verse 5
सुदेवा नाम वै कन्या सत्याचारपरायणा । उपयेमे महाराज इक्ष्वाकुस्तां महीपतिः
有一位名为苏提婆(Sudevā)的少女,专心奉行真实正行。大王啊,国主伊克什瓦库(Ikṣvāku)迎娶了她。
Verse 6
सुदेवा चारुसर्वांगी सत्यव्रतपरायणा । तया सार्द्धं स वै राजा जनानां पुण्यनायकः
苏提婆(Sudevā)肢体端丽,专守真实之誓;与她同在,那位国王确成众民的福德导师。
Verse 7
स रेमे नृपशार्दूलो नित्यं च प्रियया तया । एकदा तु महाराजस्तया सार्द्धं वनं ययौ
那位王中之虎常与爱妃相伴而欢悦。后来有一日,大王与她一同前往森林。
Verse 8
गंगारण्यं समासाद्य मृगयां क्रीडते सदा । सिंहान्हत्वा वराहांश्च गजांश्च महिषांस्तथा
抵达恒河之林后,他常以狩猎为戏,猎杀狮子、野猪、大象以及水牛等。
Verse 9
क्रीडमानस्य तस्याग्रे वराहश्च समागतः । बहुशूकरयूथेन पुत्रपौत्रैरलंकृतः
当他嬉游之时,圣野猪瓦拉哈现于其前,随行有众多野猪群,子孙环侍,庄严相随。
Verse 10
एका च शूकरी तस्य प्रियापार्श्वे प्रतिष्ठिता । वराहैः शूकरैस्तस्य तमेव परिवारिता
又有一头母野猪立于其爱侣身旁;而他被野猪与群猪环绕,唯由它们层层围护。
Verse 11
दृष्ट्वा च राजराजेंद्रं दुर्जयं मृगयारतम् । पर्वताधारमाश्रित्य भार्यया सह शूकरः
见到万王之王杜尔迦耶沉心于狩猎,那野猪与其配偶一同依山而避,藏于山麓。
Verse 12
तिष्ठत्येकः सुवीर्येण पुत्रान्पौत्रान्गुरूञ्छिशून् । ज्ञात्वा तेषां महाराज मृगाणां कदनं महत्
大王啊,知晓那些猛兽所致的可怖屠戮,有一人凭自身勇力独自屹立,护持其子、其孙、长者与幼童。
Verse 13
तानुवाच सुतान्पौत्रान्भार्यां तां च स शूकरः । कोशलाधिपतिर्वीरो मनुपुत्रो महाबलः
于是那野猪对其子与孙,并对其妻说道:他乃憍萨罗之雄主,勇武大力,出自摩奴之子嗣。
Verse 14
क्रीडते मृगयां कांते मृगान्संहरते बहून् । स मां दृष्ट्वा महाराज एष्यते नात्र संशयः
爱人啊,他正以狩猎为乐,屠杀许多鹿。那位大王一见到我,必定会来到这里;对此毫无疑问。
Verse 15
अन्येषां लुब्धकानां मे नास्ति प्राणभयं ध्रुवम् । ममरूपं नृपो दृष्ट्वा क्षमां नैव करिष्यति
对其他猎人,我确实不惧性命之忧;但国王一见我的模样,必不会饶恕我。
Verse 16
हर्षेण महताविष्टो बाणपाणिर्धनुर्द्धरः । श्वभिर्युक्तो महातेजा लुब्धकैः परिवारितः
他被巨大的欢喜所充满,那位威猛光耀的弓手——手执箭矢、持弓在身——在猎犬相随、众猎人环绕之中前来。
Verse 17
प्रिये करिष्यते घातं ममाप्येवं न संशयः
爱人啊,毫无疑问:正以此法,他也将使我丧命。
Verse 18
शूकर्युवाच । यदायदा पश्यसि लुब्धकान्बहून्महावने कांत समायुधान्बहून् । एतैस्तु पुत्रैर्ममपौत्रकैः समं दूरं नु भो यासि पलायमानः
母野猪说道:“每当你在大森林里看见许多猎人——爱人啊,他们多持兵器——你为何要带着我的这些儿子和孙儿远远逃走?”
Verse 19
त्यक्त्वा सुधैर्यं बलपौरुषं महन्महाभयेनापि विषण्णचेतनः । दृष्ट्वा नृपेंद्रं पुरुषोत्तमोत्तमं करोषि किं कांत वदस्वकारणम्
你舍弃了沉稳的勇气、伟大的力量与男子的英武;纵有大难临头,你的心仍然沮丧。既已见到万王之主——至上之至上的普鲁沙奥塔玛(Puruṣottama)——亲爱的,你在做什么?请说出缘由。
Verse 20
तस्यास्तु वाक्यं सनिशम्य कोल उवाच तां शूकरराजौत्तरम् । यदर्थभीतोस्मि सुलुब्धकात्प्रिये दृष्ट्वा गतो दूर निशम्यशूकरान्
听了她的话,科拉以野猪之王的口吻回答道:“爱人,我正是因此惧怕那极其贪婪的猎人;见到他后,我听见群猪的动静,便远远离去。”
Verse 21
सुलुब्धकाः पापकराः शठाः प्रिये कुर्वंति पापं गिरिदुर्गकंदरे । सदैव दुष्टा बहुपापचिंतका जाताश्च सर्वे परिपापिनां कुले
“爱人啊,他们极其贪婪,造罪作恶,心怀诡诈;在山寨险隘与洞窟之中行不义之事。常怀恶念,常筹谋多种罪业,他们全都出自极重罪者的族类。”
Verse 22
तेषां हि हस्तान्मरणाद्बिभेमि मृतोपि यास्यामि पुनश्च पापम् । दूरं गिरिं पर्वतकंदरं च व्रजामि कांते अपमृत्युभीतः
我惧怕死在他们手中;纵然身死,也会再度堕入罪业。因此,爱人啊,我畏惧横死,必将远去——到那高山之中,甚至进入其洞窟。
Verse 23
अयं हि पुण्यो नरनाथ आगतो विश्वाधिकः केशवरूप भूपः । युद्धं करिष्ये समरे महात्मना सार्द्धं प्रिये पौरुषविक्रमेण
这位正义之王确已到来——超越世间的君主,具现为凯沙瓦(Keśava)之形的国王。爱人啊,我将以男子英勇之威,在战场上与那位大心者并肩作战。
Verse 24
जेष्यामि भूपं यदि स्वेन तेजसा भोक्ष्यामि कीर्तिं त्वतुलां पृथिव्याम् । तेनाहतो वीरवरेण संगरे यास्यामि लोकं मधुसूदनस्य
若凭我自身的勇威战胜国王,我将在大地享受无与伦比的声名;若在战场上被那位最卓越的英雄击倒,我将前往摩杜苏达那(毗湿奴)的世界。
Verse 25
ममांगभूतेन पलेनमेदसा तृप्तिं परां यास्यति भूमिनाथः । तृप्ता भविष्यंति सुलोकदेवता अस्मादयंचागतो वज्रपाणिः
以我身之肉与脂——我肢体的一部分——大地之主将得至上满足;天界诸世界的神祇亦将欢喜。并且正因这供献,执金刚者(因陀罗)来到此处。
Verse 26
अस्यैव हस्तान्मरणं यदाभवेल्लाभश्च मे सुंदरि कीर्तिरुत्तमा । तस्माद्यशो भूमितले जगत्त्रये व्रजामि लोकं मधुसूदनस्य
若死亡竟由这只手赐予我,佳人啊,我亦将获得至高的名声。因此,当我的声誉立于大地并遍及三界之后,我将离去,前往摩杜苏达那(毗湿奴)的世界。
Verse 27
नैवं भीतोस्मि क्षुब्धोस्मि गतोऽहं गिरिसानुषु । पापाद्भीतो गतः कांतेधर्मं दृष्ट्वा स्थितोह्यहम्
我并非如此畏惧,也并不慌乱。我曾前往山坡之处;因惧罪业而离去,爱人啊。既已见到达摩,我便确实坚定地立于其上。
Verse 28
न जाने पातकं पूर्वमन्यजन्मनि चार्जितम् । येनाहं शौकरीं योनिं गतोऽहं पापसंचयात्
我不知在前世曾造下何等罪业并积聚至今;正因那堆积的恶行,我才堕入母猪之胎。
Verse 29
क्षालयिष्याम्यहं घोरं पूर्वपातकसंचयम् । बाणोदकैर्महाघोरैः सुतीक्ष्णैर्निशितैः शतैः
我将洗净那可怖的往昔罪业积聚——以百道极其骇人的水流,锋利尖锐,如箭一般。
Verse 30
पुत्रान्पौत्रांस्तु वाराहि कन्यां कुटुंबबालकम् । गिरिं गच्छ गृहीत्वा तु मम मोहमिमं त्यज
噢,婆罗诃梨(Vārāhī),带上你的儿子与孙子、你的女儿以及家中的孩童,携之前往山中,并弃除我这迷妄。
Verse 31
ममस्नेहं परित्यज्य हरिरेष समागतः । अस्य हस्तात्प्रयास्यामि तद्विष्णोः परमं पदम्
舍弃我的执著,这位哈利(Hari)已然到来;我将从他的手中离去,前往毗湿奴(Viṣṇu)的至上境界。
Verse 32
दैवेनापि ममाद्यैव स्वर्गद्वारमनुत्तमम् । उद्घाटितकपाटं तु यास्यामि सुमहादिवम्
凭借天命,今日那无与伦比的天界之门为我开启——门闩已解;因此我将前往那至高而神圣的境域。
Verse 33
सुकलोवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शूकरस्य महात्मनः । उवाच तत्प्रिया सख्यः सीदमानांतरा तदा
苏迦罗(Sukala)说:听闻那位大心之野猪的言语,他所钟爱的伴侣当时内心忧惧,遂开口说道。
Verse 34
शूकर्युवाच । यस्मिन्यूथे भवान्स्वामी पुत्रपौत्रैरलंकृतः । मित्रैश्च भ्रातृभिश्चैव अन्यैः स्वजनबांधवैः
Śūkarya说道:“在那家族之中,你这位主人受人敬奉——以子与孙为荣饰,又为朋友、兄弟及其他亲族眷属所环绕……”
Verse 35
त्वयैवालंकृतो यूथो भवता परिशोभते । त्वां विनायं महाभाग कीदृग्यूथो भविष्यति
这群兽众唯由你一人装点,因你而光辉灿然。离了你,噢大福德者,它又将成为什么样的群落?
Verse 36
तवैव स्वबलेनापि गर्जमानाश्च शूकराः । विचरंति गिरौ कांत तनया मम बालकाः
唯凭你自身之力,野猪们咆哮轰鸣,游走于山中,噢所爱者;他们是我的儿子,我的小小幼子。
Verse 37
कंदान्मूलान्सुभक्षंति निर्भयास्तव तेजसा । दुर्गेषु वनकुंजेषु ग्रामेषु नगरेषु च
凭你光辉之威,他们无惧地啖食可食的块茎与根茎——无论在险地、在林间幽丛、在村落,或在城邑之中。
Verse 38
न कुर्वंति भयं तीव्रं सिंहानामिह पर्वते । मनुष्याणां महाबाहो पालितास्तव तेजसा
在此山上,狮子并不使人们生起强烈恐惧,噢大臂勇者;因为众人蒙你光辉所护持。
Verse 39
त्वया त्यक्ता अमी सर्वे बालका मम दारकाः । दीनाश्चैवाकुलाश्चैव भविष्यंति विचेतनाः
若你舍弃他们,这些孩子——我的儿子们——必将凄苦惶乱,苟活如无依无觉之人。
Verse 40
नित्यमेव सुखं वर्त्म गत्वा पश्यंति बालकाः । पतिहीना यथा नारी शोभते नैव शोभना
孩童走上常为轻安悦乐之路,只见前方之景;如无夫之妇,纵有美貌亦不真显光辉。
Verse 41
अलंकृता यथा दिव्यैरलंकारैः सकांचनैः । परिच्छदै रत्नवस्त्रैः पितृमातृसहोदरैः
宛如以天赐金饰庄严,又具华美随身之具与宝衣——并与父、母及兄弟姊妹同在。
Verse 42
श्वश्रूश्वशुरकैश्चान्यैः पतिहीना न भाति सा । चंद्रहीना यथा रात्री पुत्रहीनं यथा कुलम्
纵使有婆母、公公及诸亲环绕,无夫之妇亦不显光彩;如无月之夜,如无子之族。
Verse 43
दीपहीनं यथा गेहं नैव भाति कदाचन । त्वां विनायं तथा यूथो नैव शोभेत मानद
如无灯之屋永不光明;同样,没有你,这众会亦不成庄严,噢赐荣者。
Verse 44
आचारेण विना मर्त्यो ज्ञानहीनो यतिर्यथा । मंत्रहीनो यथा राजा तथायं नैव शोभते
凡人若无正行,犹如苦行者而无真知;又如国王失却贤谋:此人亦全然不显光辉。
Verse 45
कैवर्तेन विना नौर्वा संपूर्णा परिसागरे । न भात्येवं यथा सार्थः सार्थवाहेन वै विना
纵使舟船具足,若无舟子,亦难渡广海;同样,商旅队伍若无领队,亦不能兴盛。
Verse 46
सेनाध्यक्षेण च विना यथा सैन्यं न भाति च । त्वां विना वै तथा सैन्यं शूकराणां महामते
正如军队若无统帅便不显威、不获胜;同样,没有你,哦大智者,野猪之军亦如是:徒然无功,毫无光彩。
Verse 47
दीनो भविष्यति तथा वेदहीनो यथा द्विजः । मयि भारं कुटुंबस्य विनिवेश्य प्रगच्छसि
他将陷于贫困,犹如失却吠陀的再生族。你把家族的重担托付于我,便要离去。
Verse 48
मरणं सुलभं ज्ञात्वा का प्रतिज्ञा तवेदृशी । त्वां विनाहं न शक्नोमि धर्तुं प्राणान्प्रियेश्वर
既知死亡易至,你这般誓愿究竟为何?没有你,我所爱的主啊,我连生命之息也无法维系。
Verse 49
त्वयैव सहिता स्वर्गं भूमिं वाथ महामते । नरकं वापि भोक्ष्यामि सत्यंसत्यं वदाम्यहम्
噢,心怀广大者,唯与你相合,我将经历天界或人间——乃至地狱。真实不虚,真实不虚,我所言皆真。
Verse 50
त्वं वा पुत्रांस्तुपौत्रांस्तु गृहीत्वा यूथमुत्तमम् । आवां व्रजाव यूथेश दुर्गमेवं सुकंदरम्
或是你——带上你的儿子与孙子,聚集一群上等的兽群——或是我们二人前往,噢群主,去那难至而又秀美之地。
Verse 51
जीवितव्यं परित्यज्य रणाय परिगम्यते । तत्र को दृश्यते लाभो मरणे वद सांप्रतम्
舍弃本应继续的生命而奔赴战阵;在那里——在死亡之中——能见到什么利益?此刻请直言告我。
Verse 52
वाराह उवाच । वीराणां त्वं न जानासि सुधर्मं शृणु सांप्रतम् । युद्धार्थिना हि वीरेण वीरं गत्वा प्रयाचितम्
野猪化身(Varāha)说道:“你不知勇士真正的法度;如今且听。求战之勇者,必往另一勇者之前,依礼正式挑战。”
Verse 53
देहि मे योधनं संख्ये युद्धार्थ्यहं समागतः । परेण याचितं युद्धं न ददाति यदा नरः
“请在战场上赐我一战;我为求战而来。若有人拒绝他人所请之战,……”
Verse 54
कामाल्लोभाद्भयाद्वापि मोहाद्वा शृणु वल्लभे । कुंभीपाके तु नरके वसेद्युगसहस्रकम्
无论出于欲望、贪婪、恐惧或迷惑——听我说,爱者——如此行事者将住于名为“俱毗波迦”(Kumbhīpāka)之地狱,历经千个劫。
Verse 55
क्षत्रियाणां परो धर्मो युद्धं देयं न संशयः । तद्युद्धं दीयमानेन रणभूमिगतेन वै
对刹帝利而言,至高之法(dharma)即是献出战斗,毫无疑问;而这场战斗,确应由已踏入战场之人亲自奉行。
Verse 56
निर्जितं तु परं तत्र यशःकीर्त्तिं प्रभुंजते । स वा हतो युध्यमानः पौरुषेणातिनिर्भयः
即便在那里被击败,也能获得至上的名声与赞誉。诚然,奋战而死者——以勇武与无畏之心——仍得那份荣耀。
Verse 57
वीरलोकमवाप्नोति दिव्यान्भोगान्प्रभुंजते । यावद्वर्षसहस्राणां विंशत्येकां प्रिये शृणु
他得至英雄之界,享受天界妙乐——长达二万一千年。爱者啊,且听。
Verse 58
वीरलोके वसेत्तावद्देवाचारैर्महीयते । मनुपुत्रः समायात अयं वीरो न संशयः
他在英雄之界住如是久,并以诸天(deva)的仪轨与法度而受尊崇。此英雄以摩奴之子而来——毫无疑问。
Verse 59
संग्रामं याचमानस्तु युद्धं देयं मया ध्रुवम् । युद्धातिथिः समायातो विष्णुरूपः सनातनः
若有人求战,我必定赐予此战。那“战争之宾”已至——永恒者,现为毗湿奴之形。
Verse 60
सत्कारो युद्धरूपेण कर्तव्यश्च मया शुभे । शूकर्युवाच । यदा युद्धं त्वया देयं राज्ञे चैव महात्मने
“吉祥者啊,我当以战斗之形行应有的礼敬。” 说罢,Śūkarī言:“当你要把战斗赐予国王,也赐予那位大心者……”
Verse 61
ततोऽहं पौरुषं कांत पश्यामि तव कीदृशम् । एवमुक्त्वा प्रियान्पुत्रान्समाहूय त्वरान्विता
“那么,亲爱的,我要看看你究竟具备何等男子英勇。” 说完,她急忙召唤自己心爱的诸子。
Verse 62
उवाच पुत्रका यूयं शृणुध्वं वचनं मम । युद्धातिथिः समायातो विष्णुरूपः सनातनः
他说:“孩子们,听我之言。为战而来的宾客已至——永恒者,具毗湿奴之形。”
Verse 63
मया तत्र प्रगंतव्यं यत्रायं हि गमिष्यति । यावत्तिष्ठति वै नाथो भवतां प्रतिपालकः
我必须前往那里——他确实将去之处——只要主宰、你们的护佑者仍(在此)停驻。
Verse 64
यूयं गच्छत वै दूरं दुर्गं गिरिगुहामुखम् । सुखं जीवत मे वत्सा वर्जयित्वा सुलुब्धकान्
你们确当远去,往那难以到达的山中要塞——洞口之处。我的爱子啊,愿你们安乐而住,远离那些凶恶的猎人。
Verse 65
मया तत्रैव गंतव्यं यत्रैष हि गमिष्यति । भवतां श्रेष्ठोऽयं भ्राता यूथरक्षां करिष्यति
我也必须前往他确实要去的那个地方。你们这位兄长——你们中最卓越者——将守护群畜。
Verse 66
एते पितृव्यकाः सर्वे भवतां त्राणकारकाः । दूरं प्रयात वै सर्वे मां विहाय सुपुत्रकाः
这些伯父叔父全都是你们的护佑者与救助者;然而他们都已远行,把我留在后面——善良的孩子们啊。
Verse 67
पुत्रा ऊचुः । अयं हि पर्वतश्रेष्ठो बहुमूलफलोदकः । भयं तु कस्य वै नास्ति सुखं जीवनमस्ति वै
诸子说道:“此山确是上妙之山,根茎、果实与水源丰饶。但世间谁能真无恐惧?然而在此生活确也安适。”
Verse 68
युवाभ्यां हि अकस्माद्वै इदमुक्तं भयंकरम् । तन्नो हि कारणं मातर्वद सत्यमिहैव हि
你们二位忽然说出这般可怖之语。因此,母亲啊,请就在此时此地告诉我们其中真实的缘由。
Verse 69
शूकर्युवाच । अयं राजा महारौद्रः कालरूपः समागतः । क्रीडते मृगया लुब्धो मृगान्हत्वा बहून्वने
Śūkarī说道:“这位国王已至——极其凶猛,具‘时’(迦罗 Kāla)之相。贪恋嬉戏,他沉迷狩猎,在林中杀害无数禽兽。”
Verse 70
इक्ष्वाकुर्नाम दुर्धर्षो मनुपुत्रो महाबलः । संहरिष्यति कालोऽयं दूरं यात सुपुत्रकाः
有一位名为伊克什瓦库(Ikṣvāku)的摩奴之子,强大而不可战胜。此‘时’将引来毁灭——亲爱的孩子们,快远远离去。
Verse 71
पुत्रा ऊचुः । मातरं पितरं त्यक्त्वा यः प्रयाति स पापधीः । महारौद्रं सुघोरं तु नरकं प्रतिपद्यते
众子说道:“凡离去而弃母弃父者,心智染罪;必堕入名为‘大猛怖’(Mahāraudra)的极其可怖之地狱。”
Verse 72
मातुः पुण्यं पयः पीत्वा पुष्टो भवति निर्घृणः । मातरं पितरं त्यक्त्वा यः प्रयाति सुदुर्बलः
饮尽母亲具福德之乳而得以强壮,却反成无情之人——那弃母弃父而离去者,卑劣而可怜。
Verse 73
पूयं नरकमेतीह कृमिदुर्गंधसंकुलम् । मातुस्तस्मान्न यास्यामो गुरुं त्यक्त्वा इहैव च
在此世,众生将堕入“脓污地狱”,其中虫蛆丛生、恶臭弥漫。因此,我们不离母亲,也不舍弃上师(guru);就在此生此处守住本分。
Verse 74
एवं विषादः संजातस्तेषां धर्मार्थसंयुतः । व्यूहं कृत्वा स्थिताः सर्वे बलतेजः समाकुलाः
于是他们心中生起忧愁,系于法义与利害之思。众人结成战阵,稳立不动,力量与炽烈之气在体内翻涌。
Verse 75
साहसोत्साहसंपन्नाः पश्यंति नृपनंदनम् । नदंतः पौरुषैर्युक्ताः क्रीडमाना वने तदा
他们具足勇猛与昂扬之气,遂望见王子。带着雄健之势咆哮着,当时正在林中嬉戏。