Previous Verse
Next Verse

Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 24

ईदृशाद्‌ वाचकादू राजन श्रुत्वा भारत भारतम्‌ | नियमस्थ: शुचि: श्रोता शृण्वन्‌ स फलमश्षुते,राजन! भरतनन्दन! नियमपरायण पवित्र श्रोता ऐसे वाचकसे महाभारतकी कथा सुनकर श्रवणका पूरा-पूरा फल पाता है

īdṛśād vācakād ū rājān śrutvā bhārata bhāratam | niyamasthaḥ śuciḥ śrotā śṛṇvan sa phalam aśnute, rājan! bharatanandana! |

毗舍婆耶那说道:大王啊——婆罗多的后裔啊——当《摩诃婆罗多》由如此品行的诵述者宣讲而被聆听时,那守戒而清净的听者,以警觉的自制专心聆听,便能获得聆听此史诗的圆满果报。

īdṛśātfrom such (a one)
īdṛśāt:
Apadana
TypeAdjective
Rootīdṛśa
FormMasculine, Ablative, Singular
vācakātfrom the reciter/speaker
vācakāt:
Apadana
TypeNoun
Rootvācaka
FormMasculine, Ablative, Singular
rājanO king
rājan:
TypeNoun
Rootrājan
FormMasculine, Vocative, Singular
śrutvāhaving heard
śrutvā:
TypeVerb
Root√śru
Formktvā (absolutive/gerund), Parasmaipada (usage-neutral)
bhārataO Bhārata (descendant of Bharata)
bhārata:
TypeNoun
Rootbhārata
FormMasculine, Vocative, Singular
bhāratamthe Mahābhārata (epic)
bhāratam:
Karma
TypeNoun
Rootbhārata
FormNeuter, Accusative, Singular
niyamasthaḥabiding in observances/discipline
niyamasthaḥ:
Karta
TypeAdjective
Rootniyama-stha
FormMasculine, Nominative, Singular
śuciḥpure
śuciḥ:
Karta
TypeAdjective
Rootśuci
FormMasculine, Nominative, Singular
śrotālistener
śrotā:
Karta
TypeNoun
Rootśrotṛ
FormMasculine, Nominative, Singular
śṛṇvanhearing (while listening)
śṛṇvan:
Karta
TypeVerb
Root√śru
Formśatṛ (present active participle), Masculine, Nominative, Singular
saḥhe
saḥ:
Karta
TypePronoun
Roottad
FormMasculine, Nominative, Singular
phalamfruit/result
phalam:
Karma
TypeNoun
Rootphala
FormNeuter, Accusative, Singular
aśnuteobtains/enjoys
aśnute:
TypeVerb
Root√aś
FormPresent (Lat), Ātmanepada, 3rd, Singular
rājanO king
rājan:
TypeNoun
Rootrājan
FormMasculine, Vocative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
J
Janamejaya (implied by 'rājan', 'bharatanandana')
M
Mahābhārata (Bhārata)

Educational Q&A

The verse teaches that the full spiritual and ethical benefit (phala) of hearing the Mahābhārata arises when it is received from a worthy reciter and heard by a listener who is disciplined (niyamastha) and pure (śuci). The listener’s inner preparation and the integrity of transmission are essential to the fruit of śravaṇa.

Vaiśampāyana continues instructing the king (Janamejaya), describing the conditions under which hearing the Mahābhārata yields complete merit—namely, hearing it from an appropriate narrator and listening with purity and observant restraint.