Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
तस्य कनन््याभवद् राजन् नाम्ना सत्यवती प्रभो । तां गाधिर्भगुपुत्राय सर्चीकाय ददौ प्रभु:,प्रभो! गाधिके एक कन्या थी, जिसका नाम था सत्यवती। राजा गाधिने अपनी इस कन्याका विवाह भृगुपुत्र ऋचीकके साथ कर दिया
tasya kanyābhavad rājan nāmnā satyavatī prabho | tāṃ gādhir bhṛguputrāya ṛcīkāya dadau prabhuḥ ||
大王啊,他有一女,名曰萨蒂亚瓦蒂(Satyavatī)。强盛的君王迦提将她许配给婆利古之子利支迦(Ṛcīka),结下这段婚盟,遂使其后裔的血脉与法义之责由此奠定。
वायुदेव उवाच
The verse highlights dharmic kingship expressed through responsible alliance-making: a ruler safeguards lineage and social order by arranging marriage with a worthy sage-family, linking royal power with brahminical wisdom and duty.
Vāyudeva states that a man (previously mentioned) had a daughter named Satyavatī, and King Gādhi gave her in marriage to Ṛcīka, the son of the sage Bhṛgu—introducing a key familial connection for the ensuing genealogy.