Previous Verse
Next Verse

Shloka 10

सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्

The Account of Suvarṇaṣṭhīvin

“राजाको मनोवाञ्छित वर देकर संतुष्ट करो। वे जो-जो चाहते हैं, वह सब उन्हें मिले। तुम्हारी राय हो तो हम दोनोंकी तपस्यासे उनके मनोरथकी सिद्धि हो” ।।

rājānaṃ manovāñchitaṃ varaṃ dattvā saṃtuṣṭa kuru | ye ye icchanti tat sarvaṃ teṣāṃ prāpyatām | yadi te matir asti, āvayoḥ tapasā teṣāṃ manorathasya siddhir bhaviṣyatīti || tata āhūya rājānaṃ sṛñjayaṃ jayatāṃ varam | parvato 'numato vākyaṃ uvāca kuru-puṅgava kuru-śreṣṭha |

那罗陀说道:“当以他所渴望的恩赐使国王满足;凡他所求,皆令他尽得。若你同意,则凭我二人所修的苦行,他的心愿必得成就。”于是帕尔瓦塔得我许可,召来斯林阇耶王——胜利勇士中最卓越者——对他说:“哦库鲁族之雄牛,哦库鲁中最上者!”

ततःthen, thereafter
ततः:
TypeIndeclinable
Rootततः
आहूयhaving summoned/called
आहूय:
TypeVerb
Rootआह्वा (√ह्वा)
Formल्यप् (absolutive/gerund), parasmaipada (usage)
राजानम्the king
राजानम्:
Karma
TypeNoun
Rootराजन्
Formmasculine, accusative, singular
सृञ्जयम्Sṛñjaya (proper name)
सृञ्जयम्:
Karma
TypeNoun
Rootसृञ्जय
Formmasculine, accusative, singular
जयताम्of the victorious (ones)
जयताम्:
TypeAdjective
Rootजयत् (from √जि)
Formmasculine, genitive, plural
वरम्best, excellent
वरम्:
TypeAdjective
Rootवर
Formmasculine, accusative, singular
पर्वतःParvata (proper name)/the sage Parvata
पर्वतः:
Karta
TypeNoun
Rootपर्वत
Formmasculine, nominative, singular
अनुमतःpermitted, having obtained permission
अनुमतः:
TypeAdjective
Rootअनुमत (from anu√man)
Formक्त (past passive participle), masculine, nominative, singular
वाक्यम्speech, words
वाक्यम्:
Karma
TypeNoun
Rootवाक्य
Formneuter, accusative, singular
उवाचsaid, spoke
उवाच:
TypeVerb
Rootवच् (√वच्)
Formलिट् (perfect), third, singular, parasmaipada
कुरुपुङ्गवO bull among the Kurus (best of Kurus)
कुरुपुङ्गव:
TypeNoun
Rootकुरु-पुङ्गव
Formmasculine, vocative, singular

नारद उवाच

N
Nārada
P
Parvata
K
King Sṛñjaya
K
Kuru lineage (Kurus)

Educational Q&A

The passage highlights an ethical mode of counsel: a ruler’s satisfaction and welfare may be secured through rightful granting of a boon, and spiritual effort (tapas) can be directed toward fulfilling a legitimate wish—showing the perceived power of ascetic merit when guided by prudent agreement.

Nārada advises that the king be pleased by giving him his desired boon and suggests that their combined austerities can accomplish the king’s wish. With Nārada’s permission, Parvata then summons King Sṛñjaya and begins addressing him respectfully as a foremost Kuru hero.