Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
परिनिछितकर्माण: प्रजानुग्रहकाम्यया । ज्ञानी ब्राह्मणोंने अपनेको ही यज्ञका उपकरण मानकर मानसिक यज्ञका अनुष्ठान किया है। उन्होंने प्रजाहितकी कामनासे ही मानसिक यज्ञका अनुष्ठान किया है
pariniścita-karmāṇaḥ prajā-anugraha-kāmyayā | jñānī brāhmaṇaḥ ātmānam eva yajñasya upakaraṇaṃ matvā mānasa-yajñasya anuṣṭhānaṃ kṛtavān | sa prajā-hita-kāmanayā eva mānasa-yajñasya anuṣṭhānaṃ kṛtavān |
丘拉达罗说:“其行已定,且为怜悯众生而起,智者婆罗门在心中行祭。以自身为祭之器具,他唯以增益民众福祉之愿,完成此内在之仪。”
चुलाधार उवाच
True sacrifice can be internal: a wise person treats the self as the instrument of worship and performs a ‘mental yajña’ motivated not by display or gain, but by compassion and the welfare of all beings.
Chulādhāra describes a spiritually wise brāhmaṇa who, with firm resolve, performs an inward (mental) sacrifice. The emphasis is on intention—undertaking disciplined inner practice specifically for the benefit of the people/creatures.