Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
माधवी शुभवकत्रा च तीर्थनेमिश्व॒ भारत । गीतप्रिया च कल्याणी रुद्ररोमामिताशना
mādhavī śubhavaktrā ca tīrthanemiśva bhārata | gītapriyā ca kalyāṇī rudraromāmitāśanā ||
毗舍摩波耶那说道:“噢,婆罗多啊,有一位名叫摩陀毗的女子——面容光辉、相貌吉祥——又有一位名为提尔他内弥湿婆者。摩陀毗喜爱歌咏,贤善端正,发如鲁陀罗之髻,食量亦不可量。”
वैशम्पायन उवाच
The verse primarily serves characterization rather than direct moral instruction: it highlights how epic narration preserves memory through concise epithets—beauty and auspiciousness (śubhavaktrā, kalyāṇī), refined taste (gītapriyā), and striking, even formidable traits (rudraromā, amitāśanā). Ethically, it reflects the Mahābhārata’s habit of presenting persons as complex—admirable qualities alongside unusual or intense features.
Vaiśaṃpāyana is listing or describing named figures, giving Mādhavī and another person (Tīrthanemiśvā) in a catalog-like passage, and marking Mādhavī with identifying epithets (beautiful-faced, song-loving, virtuous, Rudra-haired, and of great appetite).