शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
माद्रीपुत्रो च संरब्धौ भीमसेनं च पाण्डवम् | युधिष्ठटिरं च कौरव्य विव्याध दशभि: शरै:
mādrīputrau ca saṁrabdhau bhīmasenaṁ ca pāṇḍavam | yudhiṣṭhiraṁ ca kauravya vivyādha daśabhiḥ śaraiḥ kurunandana ||
三阇耶说道:噢,俱卢的后裔,摩德丽的两位儿子怒火炽盛,也射伤了般度之子毗摩塞那与坚战;噢,俱卢的荣光,他们以十箭贯穿其身。此景昭示:战场之怒驱使即便高贵的武士也加剧杀伐,使冲突步步升级,越过克制的界限。
संजय उवाच
The verse highlights how saṁrambha (battle-fury/anger) accelerates harm: even righteous warriors, when overtaken by wrath, intensify violence. It implicitly warns that anger clouds discernment and pushes action beyond measured restraint, a recurring ethical tension in the war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the two sons of Mādrī—Nakula and Sahadeva—enraged in the fight, shoot and wound Bhīma and Yudhiṣṭhira, piercing them with ten arrows.