शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
भारद्वाजस्य हन्तारं भूरिवीर्यपराक्रमम्
bhāradvājasya hantāraṃ bhūrivīryaparākramam
三阇耶说道:“(他看见)那位诛杀婆罗多婆阇之子的勇士——力大无穷,英武绝伦——挺立在战场那阴沉的道德迷雾之中;在那里,勇烈与杀戮的重负紧紧纠缠,难以分离。”
संजय उवाच
The line highlights a recurring Mahābhārata tension: martial excellence (vīrya, parākrama) is praised, yet it is inseparable from the grave moral weight of being a 'hantā' (slayer). It invites reflection on kṣatriya duty and the ethical cost of victory.
Sañjaya, reporting the battlefield to Dhṛtarāṣṭra, identifies a formidable warrior by a defining deed—having slain Bhāradvāja’s son—and characterizes him as exceptionally powerful and valorous.