कर्ण ससूतं सरथं सकेतु- मदृश्यमण्जोगतिभश्ि: प्रचक्रे । तदनन्तर सवारोंसहित हजारों घोड़ों और सहस््रों पैदल वीरोंको मारकर रथ, सारथि और ध्वजसहित कर्णको भी शीघ्रगामी बाणोंद्वारा ढककर अदृश्य कर दिया ।। अथाक्रोशन् कुरवो वध्यमाना धनंजयेनाधिरथिं समन्तात्
sañjaya uvāca |
karṇaṃ sasūtaṃ sarathaṃ saketuṃ adṛśyam añjogatibhiḥ pracakre |
tad-anantaraṃ savāroṃsahitaṃ sahasrāṇi aśvān sahasrāṇi ca padātivīrān hatvā ratha-sārathi-dhvajasahitaṃ karṇam api śīghragāmibhir bāṇair dhakvā adṛśyaṃ cakāra ||
athākrośan kuravo vadhyamānā dhanañjayenādhirathiṃ samantāt ||
桑阇耶说:阿周那以疾飞之箭遮蔽迦尔那——连同车夫、战车与旗帜——使他从视野中消失。在此之前,他已斩落数千骑兵连同坐骑,又击毙数千步卒。当迦尔那的军势被“财胜者”从四面八方割裂屠戮时,俱卢众发出痛苦的呼号。此景凸显战场职责的冷峻伦理:武勇毫不迟疑地施展,而众人的苦难立刻成为战争沉重的道德负担。
संजय उवाच
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya-dharma in war: a warrior’s duty demands decisive action and mastery, yet the immediate human cost—armies falling and allies crying out—reveals the ethical gravity that accompanies martial excellence.
Arjuna (Dhanañjaya) unleashes a dense volley of swift arrows, killing large numbers of mounted and foot soldiers and then completely covering Karṇa—along with his chariot, charioteer, and banner—so that Karṇa is momentarily hidden from view; the Kauravas, being slaughtered on all sides, cry out.