अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
द्रौणिं हापश्यत् संग्रामे फाल्गुनं च मुहुर्मुहु: । राजन! वे रोषसे लंबी साँस खींचते और अपने नेत्रोंद्वारा दग्ध-सा करते हुए युद्धस्थलमें अश्वत्थामा और अर्जुनकी ओर बारंबार देखने लगे ।।
drauṇiṁ hāpaśyat saṅgrāme phālgunaṁ ca muhurmuhuḥ | rājann eva roṣase lambī śvāsaṁ khīñcateva ca netrābhyāṁ dagdha-sa iva kurvan aśvatthāmānam arjunaṁ ca punaḥ punaḥ dadarśa || 133 || tataḥ kruddho 'bravīt kṛṣṇaḥ pārtha sapraṇayaṁ tadā | "pārtha yuddha-sthale tava idam upekṣā-yuktam adbhutaṁ ceṣṭitaṁ paśyāmi | bhārata adya droṇa-putro 'śvatthāmā tvām sarvathā vardhamāna iva" || 134 ||
三阇耶说道:大王啊,他在战场上一次又一次地望向德罗那之子(阿湿婆他摩),又望向法尔古那(阿周那)。他怒气勃发,长长喘息,双目似要将他们焚尽。随后,克里希那虽愤然,却以亲切关怀之语对帕尔塔说道:“帕尔塔,我正看着你在阵中的这般惊异举止——那种近乎轻慢的神态。婆罗多啊,今日德罗那之子阿湿婆他摩在各方面都正压过你。”
संजय उवाच
Even in righteous war, a warrior must not lapse into complacency or neglect; Kṛṣṇa’s affectionate yet stern rebuke frames vigilance and disciplined effort as part of dharma, especially when an opponent is gaining advantage.
Sañjaya reports a tense moment: someone (in the battle context) repeatedly watches Aśvatthāmā and Arjuna with anger. Kṛṣṇa then addresses Arjuna directly, noting Arjuna’s surprising indifference and warning that Aśvatthāmā is surpassing him that day.