मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
मेरुं पर्वतमासाद्य हिमवत्पाश्व उत्तरे
Meruṁ parvatam āsādya Himavat-pārśva uttare, Himālaya-parvatake uttara bhāgame Meru-parvatasya nikaṭe ekaḥ mahān suvarṇamayaḥ parvataḥ asti. Tasya samīpe te yajñaśālāṁ kārayām āsuḥ, tatraiva yajña-kāryam ārabdhavantaḥ. Teṣāṁ ājñayā aneke suvarṇakārāḥ āgatya suvarṇamayaṁ kuṇḍaṁ, hema-pātrāṇi, thālīḥ, āsanāni (caukī-ādīni) ca nirmāya samarpitavantaḥ. Tāsu sarvāsu vastūṣu gaṇanā asambhavā iti.
毗耶娑叙述道:他们抵达喜马伐特(Himavat)山系以北的须弥山(Meru),在须弥近旁见到一座广大金光灿然的山岳。靠近那山,他们建起祭堂,并在那里开始祭事。奉王命,众多金匠前来,铸造金制火坛、金器、金盘与金座。其祭具之数多到不可胜计,显出祭祀规模之宏大与王者意志之坚决。
व्यास उवाच
The verse highlights the disciplined, resource-intensive commitment required for great dharmic undertakings: a ruler’s public ritual is not merely display, but an organized act meant to uphold order, legitimacy, and responsibility through properly executed yajña.
They arrive near Mount Meru, build a sacrificial hall, and commence the ritual. Goldsmiths are summoned to produce numerous golden ritual implements—fire-pits, vessels, plates, and seats—so many that their number cannot be counted.