Devahūti’s Prayers, Kapila’s Departure, and Devahūti’s Liberation
Siddhapada
तद्वीरासीत्पुण्यतमं क्षेत्रं त्रैलोक्यविश्रुतम् । नाम्ना सिद्धपदं यत्र सा संसिद्धिमुपेयुषी ॥ ३१ ॥
tad vīrāsīt puṇyatamaṁ kṣetraṁ trailokya-viśrutam nāmnā siddha-padaṁ yatra sā saṁsiddhim upeyuṣī
维杜罗啊,德瓦胡蒂证得圆满之处乃至圣之地;三界皆称其为“悉达跋陀”(Siddhapada)。
This verse says the place became supremely sacred and famous in all three worlds, called Siddhapada because Devahūti attained complete perfection there.
Śukadeva uses an honorific address to Vidura while narrating the outcome of Devahūti’s practice, highlighting Vidura’s noble spiritual inquiry and steadfastness.
By sincerely following authentic spiritual instruction—especially bhakti practices like hearing, chanting, and remembrance—one can progress toward inner purification and lasting spiritual perfection.