Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
主显现出自体光辉灿然的四臂圣相；其光如无烟之火，驱散十方黑暗。胸前具“室利跋蹉”(Śrīvatsa)圣纹；身色如深蓝云，光泽如熔金；披着一对丝衣，吉祥庄严。莲华般的面容含妙笑，青黑发鬟装点其首；莲目清丽动人，摩伽罗形耳环闪耀。腰带、圣线、宝冠、手镯与臂钏、拘苏婆宝珠、项链、足铃及诸王者徽饰，使其更显威仪。身绕花鬘，个人神兵亦如具形侍立周匝；端坐之时，将左足置于右股，其足心红若莲瓣。