शठो हि बाह्योऽभ्यन्तरमेवमुपजपति भर्तारं चेद्द् हत्वा मां प्रतिपादयिष्यति शत्रुवधो भूमिलाभश्च मे द्विविधो लाभो भविष्यति अथ वा शत्रुरेनमाहनिष्यतीति हतबन्धुपक्षस्तुल्यदोषदण्डेनोद्विग्नश्च मे भूयानकृत्यपक्षो भविष्यति तद्विधे वान्यस्मिन्नपि शङ्कितो भविष्यति अन्यमन्यं चास्य मुख्यमभित्यक्तशासनेन घातयिष्यामि इति ॥ कZ_०९.३.३८ ॥
śaṭho hi bāhyo 'bhyantaraṃ evam upajapati: bhartāraṃ ced hatvā māṃ pratipādayiṣyati, śatru-vadho bhūmi-lābhaś ca me dvividho lābho bhaviṣyati; atha vā śatrur enam āhaniṣyati iti, hata-bandhu-pakṣas tulya-doṣa-daṇḍenodvignaś ca me bhūyān akṛtya-pakṣo bhaviṣyati; tadvidhe vā anyasminn api śaṅkito bhaviṣyati; anyam-anyaṃ cāsya mukhyam abhityakta-śāsanena ghātayiṣyāmi iti.
一个狡诈的外人以如下盘算去接近内应:“若他杀其主而立我,我得双重之利——敌被诛且得其地。若敌杀之,则他将失其宗族依靠,并因同罪受罚之惶恐,而更愿在我这边从事非法之举。在任何类似情形中,他在别处也将成疑。故我将利用其纪律与控制的松弛,使其主要同党彼此相杀。”
A deceitful actor frames every outcome as profit and will readily engineer internal killings; therefore rulers must treat such proposals as high-risk subversion and anticipate induced factional violence.
He aims to trigger mutual elimination among key associates by exploiting lapses in discipline (abhityakta-śāsana), reducing organized resistance.