Adhyaya 7

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये रामायणे ऽयोध्याकाण्डवर्णनं नाम षष्ठो ऽध्यायः अथ सप्तमो ऽध्यायः रामायणवर्णनं नारद उवाच रामो वशिष्ठं मातॄञ्च नत्वातिञ्च प्रणम्य सः अनसूयाञ्च तत्पत्नीं शरभङ्गं सुतीक्ष्णकम्

Thus, in the Agni Purana—within the Ramayana section—the sixth chapter is called “Description of the Ayodhya-kāṇḍa.” Now begins the seventh chapter, “Description of the Ramayana.” Nārada said: Rāma, having bowed to Vasiṣṭha and to the mothers, and having respectfully saluted Atri, also paid homage to Anasūyā, to Atri’s wife, and to Śarabhaṅga and Sutīkṣṇa.

Verse 2

यतो बली इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गतो बली इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नाहं राज्यं प्रयास्यामि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः राज्यं नाहं प्रयास्यामि इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अगस्त्यभ्रातरं नत्वा अगस्त्यन्तत्प्रसादतः धनुःखड्गञ्च सम्प्राप्य दण्डकारण्यमागतः

After bowing to Agastya’s brother, and by the favor of Agastya, he obtained a bow and a sword, and then entered the Daṇḍaka forest. (The preceding phrases record manuscript variant readings: “yato balī / gato balī” and “nāhaṃ rājyaṃ prayāsyāmi / rājyaṃ nāhaṃ prayāsyāmi.”)

Verse 3

जनस्थाने पञ्चवट्यां स्थितो गोदावरीतटे तत्र सूर्पणखायाता भक्षितुं तान् भयङ्करी

While he was staying at Pañcavaṭī in Janasthāna on the bank of the Godāvarī, the terrifying Śūrpaṇakhā came there, intending to devour them.

Verse 4

रामं सुरूपं दृष्ट्वा सा कामिनी वाक्यमब्रवीत् कस्त्वं कस्मात्समायातो भर्ता मे भव चार्थितः

Seeing handsome Rāma, that love-struck woman spoke these words: “Who are you? From where have you come? I beg you—be my husband.”

Verse 5

एतौ च भक्षयिष्यामि इत्य् उक्त्वा तं समुद्यता तस्या नासाञ्च कर्णौ च रामोक्तो लक्ष्मणो ऽच्छिनत्

Saying, “I will devour these two as well,” and rising up to attack, she advanced; then Lakṣmaṇa, at Rāma’s command, cut off her nose and ears.

Verse 6

रक्तं क्षरन्ती प्रययौ खरं भ्रातरमब्रवीत् मरिष्यामि विनासाहं खर जीवामि वै तदा

她血流不止，前往兄长佉罗（Khara）处说道：“没有我，佉罗啊，你确会活下去；但我将死去。”

Verse 7

रामस्य भार्या सीतासौ तस्यासील्लक्ष्मणो ऽनुजः तेषाम् यद्रुधिरं सोष्णं पाययिष्यसि मां यदि

罗摩之妻即是那悉多（Sītā），其弟为罗什曼那（Lakṣmaṇa）。若你使我饮他们尚温的血——

Verse 8

खरस्तथेति तामुक्त्वा चतुर्दशसहस्रकैः रक्षसां दूषणेनागाद् योद्धुं त्रिशिरसा सह

佉罗对她说“就如此”，遂出征交战，偕同杜沙那（Dūṣaṇa）、特里希罗萨（Triśiras）并率一万四千罗刹。

Verse 9

रामं रामो ऽपि युयुधे शरैर् विव्याध राक्षसान् हस्त्यश्वरथपादातं बलं निन्ये यमक्षयं

罗摩奋战，以箭矢贯穿诸罗刹，将其由象、马、战车与步兵组成的大军驱入阎摩之境（死亡之域）。

Verse 10

त्रिशीर्षाणं खरं रौद्रं युध्यन्तञ्चैव दूषणम् ययौ सूर्पणखा लङ्कां रावणाग्रे ऽपतद् भुवि

见凶猛的佉罗——与特里希尔沙（Triśīrṣa）——以及杜沙那（Dūṣaṇa）正在鏖战，舒尔帕那卡（Śūrpaṇakhā）前往楞迦（Laṅkā），在罗波那（Rāvaṇa）面前伏地而倒。

Verse 11

अब्रवीद्रावणं क्रुद्धा न त्वं राजा न रक्षकः खरादिहन्तू रामस्य सीतां भार्यां हरस्व च

她盛怒之下对罗波那说道：“你既非君王，亦非护佑者。你这诛杀迦罗等者，去掳走罗摩之妻悉多。”

Verse 12

रामलक्ष्मणरक्तस्य पानाज्जीवामि नान्यथा तथेत्याह च तच् छ्रुत्वा मारीचं प्राह वै व्रज

“我唯有饮罗摩与罗什曼那之血方能存活，别无他法。”闻此，他答道：“如是。”遂命摩利遮：“去吧。”

Verse 13

स्वर्णचित्रमृगो भूत्वा रामलक्ष्मणकर्षकः हृद्रुधिरमिति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः रक्षसां सहसा प्रायाद्योद्धुमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सीताग्रे तां हरिष्यामि अन्यथा मरणं तव

他化作金色斑纹之鹿，引罗摩与罗什曼那离去，并决意：“我将迅速奔向诸罗刹以交战。就在悉多面前，我要掳走她；否则，死亡便归于你。”

Verse 14

मारीचो रावणं प्राह रामो मृत्युर्धनुर्धरः रावणादपि मर्तव्यं मर्तव्यं राघवादपि

摩利遮对罗波那说：“执弓的罗摩即是死神本身。人或可死于罗波那之手；亦必可死于罗伽婆之手。”

Verse 15

अवश्यं यदि मर्तव्यं वरं रामो न रावणः इति मत्वा मृगो भूत्वा सीताग्रे व्यचरन्मुहुः

“若必定要死，宁可死于罗摩之手，不愿死于罗波那之手。”如此思量，他化作鹿，在悉多面前屡屡徘徊。

Verse 16

सीतया प्रेरितो रामः शरेणाथावधीच्च तं म्रियमाणो मृगः प्राह हा सीते लक्ष्मणेति च

在悉多的催促下，罗摩以箭将其射倒；那鹿临死之际呼号道：“哀哉，悉多！哀哉，罗什曼那！”

Verse 17

सौमित्रिः सीतयोक्तो ऽथ विरुद्धं राममागतः रावणोप्यहरत् सीतां हत्वा गृध्रं जटायुषं

随后，娑弥特利（罗什曼那）听了悉多之言，虽心有违逆仍回到罗摩身边。罗波那又在杀死秃鹫阇陀优斯之后，掳走了悉多。

Verse 18

जटायुषा स भिन्नाङ्गो अङ्केनादाय जानकीम् गतो लङ्कामशोकाख्ये धारयामास चाब्रवीत्

虽被阇陀优斯撕裂肢体，他（罗波那）仍将阇那姬抱置膝上，前往楞迦，把她拘留在名为“阿输迦”（阿输迦林）的地方，并对她说道。

Verse 19

भव भार्या ममाग्र्या त्वं राक्षस्यो रक्ष्यतामियम् रामो हत्वा तु मारीचं दृष्ट्वा लक्ष्मणमब्रवीत्

“你当作我的首席妻子；这位罗刹女须加以看守。”罗摩杀死摩利支后，见此情形，便对罗什曼那说道。

Verse 20

मायामृगो ऽसौ सौमित्रे यथा त्वमिह चागतः तथा सीता हृता नूनं नापश्यत् स गतो ऽथ ताम्

“噢，娑弥特利（罗什曼那），那是一只幻化之鹿。正如你来到此处，悉多必已被掳。那人未见到她，随后便离她而去。”

Verse 21

शुशोच विललापार्तो मान्त्यक्त्वा क्व गतासि वै लक्ष्मणाश्वासितो रामो मार्गयामास जानकीम्

他为悲痛所逼，哀哭长叹道：“弃我而去，你究竟去了何处？”随后，罗摩在罗什曼那的安慰下，开始寻觅阇那姬（悉多）。

Verse 22

दृष्ट्वा जटायुस्तं प्राह रावणो हृतवांश् च तां मृतो ऽथ संस्कृतस्तेन कबन्धञ्चावधीत्ततः शापमुक्तो ऽब्रवीद्रामं स त्वं सुग्रीवमाव्रज

见到罗摩，阇陀由告知：罗波那已将她掳去；随后阇陀由身亡，罗摩依礼为其火葬。其后（罗摩）诛杀迦班陀；迦班陀脱离诅咒，告罗摩曰：“故当往诣苏格利婆。”