तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भाग्या दुःखसंयुता । भक्त्या न पश्यति यदा नारीकृष्णप्रियां तथा
tāvanmṛtaprajā nārī durbhāgyā duḥkhasaṃyutā | bhaktyā na paśyati yadā nārīkṛṣṇapriyāṃ tathā
Người nữ còn mang số phận bất hạnh, kết cùng sầu khổ và thiếu vắng con còn sống, chừng nào nàng chưa với lòng sùng kính chiêm bái Rukmiṇī—người yêu dấu của Kṛṣṇa—như thế.
Sūta (deduced: Prabhāsa-khaṇḍa narration style)
Tirtha: Rukmiṇī-darśana, Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A grieving woman, hands folded, stands before Rukmiṇī’s image; the sanctum’s lamp-light reflects on her face; behind her, symbolic lotus buds open, suggesting renewed fortune and life.
The māhātmya presents devotion to Rukmiṇī as a source of auspiciousness and relief from domestic grief.
Dvārakā, where Rukmiṇī is revered as Kṛṣṇa’s beloved.
This verse does not specify a rite; it underscores devotional darśana of Rukmiṇī.