शंकरेणाब्यनुज्ञातः स्वगृहं हिमवान्ययौ । सार्द्धं गिरिजया सोऽपि प्रत्यहं दर्शने स्थितः
śaṃkareṇābyanujñātaḥ svagṛhaṃ himavānyayau | sārddhaṃ girijayā so'pi pratyahaṃ darśane sthitaḥ
Được Śaṅkara cho phép, Himavān trở về nơi ở của mình. Cùng với Girijā, ông cũng hiện diện mỗi ngày để được darśana (chiêm bái).
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa style narration within Māheśvarakhaṇḍa; deduced)
Tirtha: Kedāra (as devotional reference point)
Type: kshetra
Scene: Himavān returns home with Girijā; both are depicted in steady daily devotion, as if Śiva’s presence is continually before them.
Regular darśana and steady devotional presence are presented as sustaining spiritual relationship and sacred order.
Within Kedārakhaṇḍa, the Himalayan abode of Himavān and the Kedāra-region milieu are implicitly sanctified through daily divine darśana.
A devotional routine is implied: pratyahaṃ darśana—maintaining daily attendance/vision of the divine.